നനവാർന്ന സ്വപ്നങ്ങൾ 7 [Kambi Chettan] 30

മീര നോക്കിയപ്പോൾ അവളുടെ ചങ്കിടിച്ചു. “ദൈവമേ… അമ്മ അത് കണ്ടാൽ… നമ്മൾ എന്ത് പറയും?”

അമ്മ സാധനങ്ങൾ വെക്കാൻ അടുക്കളയിലേക്ക് വരികയാണ്. അതേസമയം തന്നെ അച്ഛൻ കൈ കഴുകാൻ പറമ്പിലെ കിണറ്റിൻ കരയിലേക്ക് ഇറങ്ങാനുള്ള പ്ലാനിലുമാണ്. പ്ലാവിൻ ചുവട്ടിലെ ആ ചെറിയ വസ്ത്രം അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടെയോ കണ്ണിൽ പെട്ടാൽ, ഇത്രയും നേരം അവിടെ നടന്ന ലീലാവിലാസങ്ങൾ അവർക്ക് പകൽ വെളിച്ചം പോലെ വ്യക്തമാകും.

“അർജുനെ… നീ അകത്തുണ്ടോടാ?” അമ്മയുടെ ശബ്ദം അടുക്കളവാതിലിന് അപ്പുറത്ത് കേട്ടു.

അർജുനും മീരയും പരസ്പരം നോക്കി. പറമ്പിൽ കിടക്കുന്ന ആ ‘തെളിവ്’ എങ്ങനെ മാറ്റും എന്നറിയാതെ അവർ ആ മുറിക്കുള്ളിൽ ശ്വാസമടക്കി നിന്നു.

അർജുൻ പരിഭ്രമത്തിന്റെ അങ്ങേ അറ്റത്തെത്തിയിരുന്നു. മീരയോട് മുറിയിൽ തന്നെ ഇരിക്കാൻ കണ്ണ് കൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ച്, അവൻ വേഗം തന്റെ മുണ്ട് വാരിയുടുത്ത് പുറത്തേക്ക് ഒരൊറ്റ ഓട്ടം! അപ്പോഴേക്കും വൈകിപ്പോയിരുന്നു. അച്ഛൻ കിണറ്റിൻ കരയിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ തന്നെ പ്ലാവിൻ ചുവട്ടിൽ കിടന്ന ആ ഷോർട്ട്സും ടോപ്പും കണ്ടുപിടിച്ചിരുന്നു.

അച്ഛൻ ആ ചെറിയ വസ്ത്രം തന്റെ രണ്ട് വിരലുകൾ കൊണ്ട് ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു തിരിച്ചും മറിച്ചും നോക്കി. “ഇതെന്താ സംഗതി? ഇത് ഏത് പിള്ളേരുടെ ട്രൗസറാണ്? ഇത്രയും ചെറിയ ഒരു തുണിക്കഷണം ഇവിടെ എങ്ങനെ വന്നു?” അച്ഛൻ സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു.

അടുക്കളയിൽ നിന്ന് കൈ തുടച്ചുകൊണ്ട് അമ്മയും പറമ്പിലേക്ക് ഇറങ്ങി വന്നു. “എന്താ മനുഷ്യാ അവിടെ ഒരു ബഹളം?” അമ്മ അച്ഛന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. അച്ഛന്റെ കയ്യിലിരുന്ന ആ ഷോർട്ട്സും ടോപ്പും കണ്ടതും അമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ ഒന്ന് വിടർന്നു. “ഇത് പുതിയതാണല്ലോ… നല്ല വിലയുള്ള തുണിയാണെന്ന് തോന്നുന്നു. പക്ഷേ ഇതെന്താ ഇങ്ങനെ വള്ളി പോലെ ഇരിക്കുന്നത്?” അമ്മ അത് വാങ്ങി നോക്കി.