അച്ഛനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഒരു ജീൻസ് എന്നത് വലിയൊരു ഫാഷൻ വിപ്ലവമാണ്. “മോളേ, നീ കുറച്ച് മോഡേൺ ആയിക്കോ” എന്ന് അച്ഛൻ പറയുമ്പോൾ മീരയുടെ മനസ്സിൽ അർജുൻ ഇതിനോടകം തന്നെ അവളെക്കൊണ്ട് അണിയിച്ച ആ “അൾട്രാ മോഡേൺ” വസ്ത്രങ്ങളായിരുന്നു. അർജുന്റെ ആ കുസൃതിത്തരങ്ങളുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ അച്ഛൻ കൊണ്ടുവന്ന ഈ ജീൻസ് എത്രയോ മാന്യമാണ് എന്നവൾക്ക് തോന്നി.
ആ ഇറുകിയ നീല ജീൻസിനൊപ്പം അവൾ ധരിച്ചിരുന്നത് അവളുടെ അര ബ്ലൗസായിരുന്നു. ജീൻസ് അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ മുറുകി നിന്നു. ഓരോ ചലനത്തിലും അവളുടെ വെളുത്തു തുടുത്ത വയറും ആഴമേറിയ പൊക്കിൾച്ചുഴിയും തെളിഞ്ഞു കാണാമായിരുന്നു. ആധുനികതയും നാടൻ വശ്യതയും ഒത്തുചേർന്ന ഒരു രൂപം!
അച്ഛന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു പ്രത്യേക തിളക്കം വന്നു. “കൊള്ളാം… മോളെ കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയുണ്ട്. ഇതിപ്പോ അസ്സൽ ഗോവൻ ലുക്ക് തന്നെ!” അച്ഛൻ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു.
അപ്പോഴാണ് അച്ഛൻ ആ അടുത്ത ‘കുത്തൽ’ നടത്തിയത്. “ഇതിനൊക്കെ ഒരു കുറവേ ഉള്ളൂ അമ്മിണീ… മോളുടെ ആ വയറിന് ചുറ്റും ഒരു സ്വർണ്ണ അരഞ്ഞാണം കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ഇത് ഒന്നുകൂടി ജോറായേനെ. ആ പൊക്കിളിന് മുകളിലൂടെ ആ തങ്കനൂൽ തിളങ്ങുന്നത് കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയായിരിക്കും,” അച്ഛൻ വളരെ ലാഘവത്തോടെ പറഞ്ഞു.
അച്ഛന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ മീരയുടെ ഉള്ളിലൊന്ന് കാളി. ഉച്ചയ്ക്ക് പ്ലാവിൻ ചുവട്ടിൽ വെച്ച് അർജുൻ തന്റെ വയറിൽ വെള്ളി അരഞ്ഞാണം കെട്ടിയതും, അത് അച്ഛൻ ദൂരെയെവിടെയോ നിന്ന് ഒളിഞ്ഞു കണ്ടിട്ടുണ്ടോ എന്ന ഭയവും അവളെ പിടികൂടി. അച്ഛന്റെ നോട്ടം തന്റെ പൊക്കിൾച്ചുഴിയിലേക്ക് നീളുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു.
