നന്ദിത [Kothiyan] 170

 

ക്ലിക്ക്.

 

ഡോർ അടഞ്ഞു. ലോക്ക് ആയ ശബ്ദം ചെവിയിൽ കുത്തി.

 

മുറി സാധാരണ ഹോട്ടൽ റൂമിനോട് സമാനമായിരുന്നു.

 

പക്ഷെ ഒരു കാര്യം മാത്രം അസാധാരണമായിരുന്നു…

 

ടേബിളിൽ ഒരു ഫോൺ.

അത് നേരെ അവനെ നോക്കി camera mode-ൽ വീഡിയോ പകർത്തുകയായിരുന്നു…

 

“സിറ്റ്,” അവൾ പറഞ്ഞു.

 

നന്ദൻ അനുസരിച്ചു.

 

അവന്റെ കൈകൾ ചെറുതായി വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

 

“നിനക്ക് അറിയാമോ നീ എന്താണ് ചെയ്യുന്നത്?”

അവൾ ചോദിച്ചു.

 

അവൻ തലകുനിച്ചു. “മിസ്ട്രെസ്…” എന്നു പറയാൻ ശ്രമിച്ചു.

 

“നിർത്തു ”

 

അവൾ ഇടയിൽ തന്നെ നിർത്തിച്ചു.

 

“ഇവിടെ… നിന്റെ കോളേജിലെ ഉടായിപ്പ് കളി ഒന്നും വേണ്ട.”

 

ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ നന്ദന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു ശൂന്യത.

 

അവൾ ഫോൺ എടുത്തു.

സ്ക്രീനിൽ swipe ചെയ്തു.

 

അടുത്ത നിമിഷം…

നന്ദന്റെ സ്വന്തം വീഡിയോകൾ.

അവൻ അയച്ചത്.

അവൻ മറന്നുവെന്ന് കരുതിയത്.

അവന്റെ ശ്വാസം പിടഞ്ഞു.

 

“ഇവ എല്ലാം… എനിക്ക് മാത്രം അല്ല,” അവൾ പറഞ്ഞു.

 

“എന്ത്…?”

 

അവന്റെ ശബ്ദം തകർന്നു.

 

“ഇന്റർനെറ്റ്‌ എന്നത് ഒരു വലിയ സ്ഥലം ആണ്, നന്ദൻ.

 

ഒരിക്കൽ ഇതിൽ അകപ്പെട്ടാൽ പിനീട് ഒരു തിരിച്ചു വരവുണ്ടാകുകയില്ല….

 

അവൻ ഉടനെ എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു.

 

 

“പ്ലീസ് മാം ഡിലീറ്റ് ചെയ്യൂ… ഞാൻ…”

 

“നിന്നോട് എണീക്കാൻ ആരാടാ പറഞ്ഞെ നായെ .”

 

ഈ തവണ ശബ്ദം കൂടുതൽ കഠിനമായിരുന്നു.

 

 

അവൻ വീണ്ടും ഇരുന്നു.