നന്ദിത – Chapter 3: The Game Begins
വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ…
നന്ദന് ആദ്യം തോന്നിയത്
വായുവിന് പോലും ഒരു ഭാരം ഉണ്ടെന്ന പോലെ.
ഹോട്ടൽ corridor…
പുറത്ത് ആളുകൾ സാധാരണ പോലെ നടക്കുന്നു.
ഒരാൾ പോലും അവനെ നോക്കുന്നില്ല.
പക്ഷേ നന്ദന്റെ ഉള്ളിൽ…
എല്ലാവരും തന്നെ നോക്കുന്നു എന്നൊരു തോന്നൽ.
അവന്റെ ഫോൺ വീണ്ടും വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്തു.
മെസ്സേജ്:
“ചിരിച്ചുകൊണ്ട് നടക്കു . നീ ഇനി മുതൽ ഞങ്ങളുടെ നിരീക്ഷണത്തിൽ ആണ് ”
നന്ദൻ പെട്ടെന്ന് ചുറ്റും നോക്കി.
CCTV camera…
അവൻ താല്പര്യം ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടു കൂടി ചിരിച്ചെന്നു വരുത്തി .
“ഇത് ഞാൻ എന്താണ് ചെയ്യുന്നത്…”
അവന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു ശബ്ദം ചോദിച്ചു.
മെസ്സേജ് വീണ്ടും:
“ഗുഡ് ഗേൾ . ഇനി ലിഫ്റ്റ് ഉപയോഗിക്കണ്ട. സ്റ്റൈഴ്സ് ഇറങ്ങി പോകു .”
അവൻ ഒന്നും ചിന്തിക്കാതെ
പടികളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.
ഓരോ step ഇറങ്ങുമ്പോഴും…
അവന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തോ മാറി കൊണ്ടിരുന്നു.
പേടി → വിദേയത്വം → സബ്മിഷൻ എല്ലാം അവന്റെ ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞു കൂടിയിരുന്നു
ഗ്രൗണ്ട് ഫ്ലോർ.
ലോബി.
റീസെപ്ഷണിസ്റ് അവനെ നോക്കി…
ഈ തവണ ആ ചിരി
അവന് വ്യക്തമായി തോന്നി.
ഫോൺ വീണ്ടും:
ഇറങ്ങി നടക്കു….
നന്ദൻ gate കടന്നു.
പുറത്തെ സൂര്യപ്രകാശം മുഖത്ത് പതിഞ്ഞപ്പോൾ…
അവന് ഒരു സെക്കന്റ് …
ഇത് എല്ലാം സ്വപ്നം ആണോ എന്ന് തോന്നി.
