നന്ദിത 4 [Kothiyan] 19

“ഇനി അവിടുത്തെ മാളിലൂടെ നീ ഒറ്റയ്ക്ക് നടക്കണം. നിന്റെ ഈ വേഷവും ആ കഴപ്പ് പിടിച്ച മുഖവും എല്ലാവരും കാണട്ടെ,” ഞാൻ അപ്പൊ കാലിന്റെ കണ്ണാടിയിൽ നോക്കിയപ്പോ എന്റെ മുഖം കണ്ടിട്ട് എന്നിക്കു തന്നെ മനസ്സിലായില്ല…..

പുരികം ഒക്കെ ത്രെഡ് ചെയ്തു ഭയങ്കരമായി മേക്കപ്പ് ചെയ്ത് ഡീപ് റെഡ് ലിപ്സ്റ്റിക്ക് ഇട്ട് ഒരു മിസ്ട്രസ്സ് പറഞ്ഞപോലെ ഒരു കഴപ്പി ലുക്ക്‌ ഉണ്ടായിരുന്നു….

പാവാടയുടെ അടിയിലൂടെ മാളിലെ AC യുടെ തണുപ്പ് കയറിയപ്പോ ആകെപാടെ ഒരു കുളിരു തോന്നി…..

ഇയർപോഡിലൂടെ മിസ്ട്രസ്സിന്റെ കല്പന വന്നു.

ആദ്യമായി സ്ത്രീ വേഷം കെട്ടി നടക്കുന്നതിന്റെ പേടികൊണ്ടാണെന്ന് തോന്നുന്നു ഞാൻ വിയർത്തോലിക്കാൻ തുടങ്ങി….

ഞാൻ പതുക്കെ മാളിന്റെ ഉള്ളിലൂടെ നടന്നു.

വിയർപ്പിൽ ഒട്ടിയ വിഗ്ഗ് എന്റെ കഴുത്തിൽ ചൊറിച്ചിലുണ്ടാക്കുന്നു. ആളുകൾ എന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നതും അടക്കം പറയുന്നതും എനിക്ക് കേൾക്കാം. അപ്പോഴാണ് ഒരു പയ്യൻ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നത്.

​”എന്താടി പെണ്ണേ… ഇങ്ങനെ വിയർത്തു കുളിച്ചു എങ്ങോട്ടാ?” അവൻ പരിഹാസത്തോടെ ചോദിച്ചു.

​ആ നിമിഷം മിസ്ട്രസ്സ് വൈബ്രേറ്ററിന്റെ സ്പീഡ് കൂട്ടി. ഉള്ളിൽ ഉണ്ടായ ആ കഠിനമായ വിറയലിൽ എന്റെ കാലുകൾ കുഴഞ്ഞു. ഞാൻ അറിയാതെ ആ പയ്യന്റെ തോളിൽ പിടിച്ചുപോയി.

എന്റെ വായീന്ന് ഒരു ചെറിയ മൂളൽ പുറത്തുവന്നു.

​”ഓഹോ… നീയൊരു 9-ആണല്ലേ! നിന്റെ ഈ ലിപ്സ്റ്റിക്കും കണ്മഷിയും കണ്ടപ്പോഴേ എനിക്ക് തോന്നി. നല്ല ഒന്നൊന്നര ചരക്കാണല്ലോടാ നീ,”

അവൻ എന്റെ കവിളിൽ തട്ടി പരിഹസിച്ചിട്ട് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് നടന്നുപോയി. ആ അപമാനം എന്റെ ഉള്ളിലെ ആൺപൗരുഷത്തെ ചവിട്ടി മെതിച്ചു. നാണം കൊണ്ട് ഞാൻ തല താഴ്ത്തി നിന്നു.

The Author

kothiyan

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *