നന്ദിത 9 [The One] 104

ശ്യാമിനെ തല്ലിച്ചതച്ച ആ ചോരയുടെ മണം ഇന്നും എന്റെ സിരകളിൽ പടരുന്നുണ്ടെന്ന് അവർ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കരുതുന്നില്ല.

​രാഹുൽ: “എന്താടി നന്ദിതാ… മിണ്ടാതെ നിൽക്കുന്നത്? നിന്റെ ആ പഴയ പൗരുഷത്തിന്റെ അവസാന തരിപ്പും ആ വെള്ളത്തിൽ ഒലിച്ചു പോയോ?”

​അവൻ എന്റെ കവിളിൽ തട്ടി പരിഹസിച്ചു. ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.

എന്റെ ഉള്ളിലെ ആ പഴയ നന്ദൻ അവനെ അടിച്ചു താഴെയിടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

പക്ഷേ, ആ ആഗ്രഹത്തേക്കാൾ ശക്തമായി മറ്റൊരു വികാരം എന്നെ കീഴ്പ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു—അപമാനം ആസ്വദിക്കാനുള്ള നന്ദിതയുടെ കൊതി.

​സ്നേഹ: “ഇവൾ ഇങ്ങനെയേ നിൽക്കൂ രാഹുൽ. ഇവളുടെ ഉള്ളിലെ ആ പഴയ രൂപത്തെ നമ്മൾ പൂർണ്ണമായും കൊന്നുകഴിഞ്ഞു. ഇനി ഇവൾക്ക് വെറുമൊരു അടിമയായി മാത്രമേ ജീവിക്കാൻ കഴിയൂ.”

​അവർക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു… ആ പഴയ രൂപം മരിച്ചിട്ടില്ലെന്ന്.

അത് എന്റെ ഓർമ്മകളിൽ കൂടുതൽ കരുത്തോടെ ജീവിക്കുന്നുണ്ട്.

പക്ഷേ ആ നന്ദനെ കൊല്ലാനല്ല, മറിച്ച് അവൻ പരാജയപ്പെട്ട ഓരോ നിമിഷവും ഓർത്തെടുത്ത് ഇവർക്ക് മുന്നിൽ കൂടുതൽ വിനീതയാകാനാണ് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.

​ഗായത്രി: “ശരി, ഇവൾ ഒന്ന് ഓക്കേ ആവട്ടെ ഷാൻ… ഇവളെ ആ സ്റ്റോർ റൂമിലേക്ക് കൊണ്ടുപോ.

അവിടെ വെച്ച് ഇവൾക്ക് പുതിയൊരു വേഷം കൊടുക്കണം.

ഇന്ന് രാത്രി നടക്കാൻ പോകുന്ന പരിപാടിക്ക് ഇവളെ തയ്യാറാക്കണം.”

​ഷാൻ എന്നെ മുടിയിൽ പിടിച്ചു എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു. ഞാൻ ഒരു കളിപ്പാവയെപ്പോലെ അവൻ പറയുന്നത് അനുസരിച്ചു.

ഷാൻ ആ ബാഗിൽ നിന്നും പുറത്തെടുത്തത് ഇളം മഞ്ഞ നിറത്തിലുള്ള ഒരു ചുരിദാറായിരുന്നു.