ആ പരിശീലന മുറിക്കുള്ളിൽ സമയം സഞ്ചരിക്കുന്നത് പുറത്തേക്കാൾ വളരെ വളരെ പതുക്കെയാണ്! അതെ, എന്റെ ഊഹം നൂറുശതമാനം ശരിയായിരുന്നു.
ആ മുറിക്കുള്ളിലെ ചുവന്ന മണ്ണിൽ ഞങ്ങൾ ദിവസങ്ങളോളം, ചിലവഴിച്ചതുപോലെയുള്ള അനുഭവമായിരുന്നു ഞങ്ങൾക്ക് ഓരോരുത്തർക്കും ഉണ്ടായിരുന്നത്.
ഓരോ നിമിഷവും ഓരോ യുഗം പോലെയാണ് അവിടെ കടന്നുപോയത്. പക്ഷേ ആ മാന്ത്രിക ലോകത്തിന് പുറത്ത്, യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ അത് വെറുമൊരു പകൽ മാത്രമായിരുന്നു.
പുരാണങ്ങളിലെ ആ മാന്ത്രിക രത്നങ്ങളുടെ കാന്തികവലയം സമയത്തെപ്പോലും അവിടെ തടഞ്ഞുനിർത്തിയിരിക്കുകയാണെന്ന് ഞങ്ങൾ ഉറപ്പിച്ചു.
കൃതികയുടെയും റോസിന്റെയും അവസ്ഥ കേട്ടപ്പോൾ ഞങ്ങൾക്ക് കുറച്ചൊരു ആശ്വാസം തോന്നി. നാഗികയുടെ കീഴിലുള്ള അവരുടെ പരിശീലനം ഏകദേശം ഞങ്ങളുടേതിന് സമാനമായിരുന്നു. അത്രത്തോളം ഭാരമെടുപ്പിച്ചില്ലെങ്കിലും, കാറ്റിന്റെ വേഗതയിൽ കുതിക്കാനും മെയ്വഴക്കത്തോടെ ആയുധങ്ങൾ പ്രയോഗിക്കാനുമുള്ള കഠിനമായ അഭ്യാസങ്ങളായിരുന്നു നാഗിക അവരെക്കൊണ്ട് ചെയ്യിപ്പിച്ചത്.
അറിഞ്ചം പുരിഞ്ചമുള്ള അടി അവർക്കും കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്.
എന്നാൽ ആമിയുടെയും നിധിയുടെയും കാര്യങ്ങൾ കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ ചോര ശരിക്കും മരവിച്ചുപോയി. അവരുടെ പരിശീലനം തീർത്തും വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു; ശാരീരികമായ അഭ്യാസങ്ങളെക്കാൾ മാനസികമായ, അല്ലെങ്കിൽ ആത്മാവിനെത്തന്നെ കീറിമുറിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള ഭയാനകമായ ഒന്നായിരുന്നു അത്. സാക്ഷാൽ മാനസ നേരിട്ടാണ് അവർക്ക് ട്രെയിനിങ് നൽകിയത് എന്ന് പറയുമ്പോൾ തന്നെ അതിന്റെ തീവ്രത ഊഹിക്കാമല്ലോ!

കുറച്ചൂടെ pages എക്സ്പെക്റ്റ് ചെയ്തിരുന്നു… ചിലപ്പോൾ സ്പേസ് അതികം ഒഴിവാക്കി കോൺടെന്റ് കൂട്ടിയത്ക്കൊണ്ടാവും….
എന്തായാലും വായിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ അഭിപ്രായം പറയണേ… കാരണം ഇത് ഫുൾ ആയിട്ടും എന്റെ ഒരു ഇമേജിനേഷൻ വച്ച് എഴുതിയ സാധനമാണ്…. എത്രത്തോളം വർക്ഔട് ആവുമെന്നും ദാഹിക്കുമെന്നും അറിയില്ല….
so പ്ലീസ് നന്നായിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ പറയുക……