പക്ഷെ… എന്റെ നോട്ടം ചെന്നുനിന്നത് വായുവിൽ അദൃശ്യമായ ഏതോ ശക്തിയാൽ താങ്ങിനിർത്തപ്പെട്ട, അങ്ങേയറ്റം സൂക്ഷ്മമായ ഒരു ചെറിയ തരിയിലായിരുന്നു!
ഞാൻ കണ്ണുകൾ ഇറുകെയടച്ചു തുറന്ന് ഒന്നുകൂടി സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. സച്ചിനും രാഹുലും അവിശ്വസനീയതയോടെ ആ പ്രകാശകേന്ദ്രത്തിലേക്ക് തന്നെ ഉറ്റുനോക്കുന്നുണ്ട്.
അതെ… അതൊരു വലിയ രത്നമൊന്നുമല്ലായിരുന്നു! തിളങ്ങുന്ന ആ പ്രകാശത്തിന്റെ നടുവിലായി വായുവിൽ തങ്ങിനിൽക്കുന്നത് ഒരു കുഞ്ഞി വലിപ്പമുള്ള, ചുവന്നു തുടുത്ത ഒരു ചെറിയ കഷ്ണം മാത്രമായിരുന്നു! അത്രയും സൂക്ഷ്മമായി നോക്കിയതുകൊണ്ട് മാത്രമാണ് എനിക്കത് കാണാൻ തന്നെ കഴിഞ്ഞത്.
ആ ചെറിയ തരിയിൽ നിന്നുമാണ് ഈ ഭീമാകാരമായ ലോകവും ഈ ആയുധങ്ങളുടെ ശക്തിയുമെല്ലാം ഉണ്ടാകുന്നതെന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ തന്നെ പ്രയാസമായിരുന്നു. ഞാൻ ആ അത്ഭുതം കണ്ട് അതിലേക്ക് തന്നെ കണ്ണുംനട്ട് നിൽക്കുമ്പോഴാണ് തക്ഷകന്റെ സ്വരം വീണ്ടും ഉയർന്നത്.
“കൂടുതൽ നേരം അതിലേക്ക് നോക്കി നിൽക്കേണ്ട…”
അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ വലിയൊരു മുന്നറിയിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
“ഈ പ്രപഞ്ചത്തിലെ മറ്റ് എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളെയും പോലെ ആ രുധിരമണിക്കും ജീവനുണ്ട്! കൂടുതൽ സമയം അതിലേക്ക് ഉറ്റുനോക്കിയാൽ, നിങ്ങളുടെ ബോധം നശിപ്പിച്ച് അത് നിങ്ങളെ അതിന്റെ മായാലോകത്തേക്ക് വലിച്ചുകൊണ്ടുപോകും. പിന്നെ ഒരിക്കലും നിങ്ങൾക്ക് തിരികെ വരാൻ കഴിയില്ല…”
ആ വാക്ക് കേട്ടതും ഞരമ്പിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ കടന്നുപോയതുപോലെ ഞാൻ പെട്ടെന്ന് അതിൽ നിന്നും നോട്ടം മാറ്റി താഴേക്ക് നോക്കി. സച്ചിനും രാഹുലും പുറകോട്ട് മാറി.
കുറച്ചൂടെ pages എക്സ്പെക്റ്റ് ചെയ്തിരുന്നു… ചിലപ്പോൾ സ്പേസ് അതികം ഒഴിവാക്കി കോൺടെന്റ് കൂട്ടിയത്ക്കൊണ്ടാവും….
എന്തായാലും വായിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ അഭിപ്രായം പറയണേ… കാരണം ഇത് ഫുൾ ആയിട്ടും എന്റെ ഒരു ഇമേജിനേഷൻ വച്ച് എഴുതിയ സാധനമാണ്…. എത്രത്തോളം വർക്ഔട് ആവുമെന്നും ദാഹിക്കുമെന്നും അറിയില്ല….
so പ്ലീസ് നന്നായിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ പറയുക……