പാമ്പും കോണിയും 5 [ശ്രീരാജ്] 84

അവൾ മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞു കൊണ്ട്, അവന്റെ തോളിലൂടെ കൈ ഇട്ട് കെട്ടിപിടിച്ചു അവന്റെ മാറിലേക്ക് ചാഞ്ഞു കൊണ്ട് അവൾ പതിയെ പറഞ്ഞു : എ… എനിക്ക്….വയ്യ…. ഇ… ഇരിക്കണം…

അവൻ തിരിച്ചൊന്നും പറയാതെ, അവളുടെ ഇടുപ്പിൽ കൈ ഇട്ട് താങ്ങി അവളെയും കൊണ്ട് സീറ്റിനരികിലേക്ക് നടന്നു..

അവൾ ഒരു ചെറു ചിരിയോടെ, പാതി അടയുന്ന മിഴികളുമായി പറഞ്ഞു, കെവിനെ നോക്കി ഇളിച്ചു പറഞ്ഞു : ശേ… ചേച്ചി… ചേച്ചി..പറ… പറഞ്ഞതാ പതിയെ എന്ന്… അവളുടെ നാവ് കുഴയുന്നുണ്ടായിരുന്നു…

സീറ്റിലേക്ക് ഇരുന്ന രേവതി മുഖം അവന്റെ തോളിലേക്ക് ചായ്ച്ചു……

അവന്റെ ശബ്ദം, അല്ലെങ്കിൽ കെവിൻ പറയുന്നത് അവൾ കേട്ടു : ഇത്തിരി ഓവർ ആയി എന്ന് തോന്നുന്നു… മുഖം കഴുകിയാൽ ശരിയാവും….

അവൾ പതിയെ മൂളി : മ്മ്മ്മ്………..

……………………………………………………………..

സൈറയുടെ തോളിൽ കരഞ്ഞു ക്ഷീണിച്ചു കിടക്കുകയായിരുന്നു രേവതി…..

അവളെ ചേർത്തു പിടിച്ചു കൊണ്ട് പതിയെ തട്ടി കൊടുത്ത് സമാശ്വസിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അരികിൽ തന്നേ സൈറയും ഇളകാതെ ഇരുന്നു…..

ഇന്നലെ നടന്ന, കാര്യങ്ങൾ മുഴുവനായും ഓർമ ഇല്ലെങ്കിലും കൂടെ, ആ കഷ്ണം കഷ്ണം ആയുള്ള ഓർമ്മകൾ അവളുടെ മനസ്സിനെ വീണ്ടും പിടിച്ചു കുലുക്കിയപ്പോൾ, ഒപ്പം, ഇടക്കിടക്ക് തന്റെ കൂതി തുളയിൽ അനുഭവംപ്പെടുന്ന നീറ്റം ആ ഓർമകളെ വീണ്ടും മനസ്സിൽ പെരുപ്പിച്ചപ്പോൾ, രേവതിക്ക് പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ ആയില്ല. ഒന്നടങ്ങിയ കരച്ചിൽ വീണ്ടും അവൾ തുടങ്ങി…