പ്രവാസി [ജോൺ എബ്രഹാം] 42

​”വാ… വാ… രമേശേട്ടാ, എല്ലാവരും ഉണ്ടല്ലോ!” അഷ്‌റഫ് എഴുന്നേറ്റു അവരെ സ്വാഗതം ചെയ്തു.

​പെണ്ണുങ്ങളെല്ലാം കൂടി നേരെ വീടിനുള്ളിലേക്ക്, തെസ്നിയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി. ലതച്ചേച്ചിയും വർഷയുമൊക്കെ അകത്ത് തെസ്നിയുമായി വർത്തമാനത്തിൽ മുഴുകി. അഷ്‌റഫിന്റെയും തെസ്നിയുടെയും ആ പുത്തൻ വീടിന്റെ ഭംഗിയും വിശേഷങ്ങളും അവർ ചോദിച്ചറിഞ്ഞു. രണ്ട് വർഷത്തിന് ശേഷം നാട്ടിലെത്തിയ അഷ്‌റഫിന്റെയും കുടുംബത്തിന്റെയും സന്തോഷത്തിൽ അവർക്ക് വലിയ പങ്കുണ്ട്.

​രമേശേട്ടൻ അഷ്‌റഫിന്റെ അടുത്ത് ഉമ്മറത്തെ ചെയറിൽ ഇരുന്നു. അഷ്‌റഫ് നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ പറഞ്ഞു:

“രമേശേട്ടാ, ഈ വീട് ഇന്നീ കാണുന്ന നിലയിലാക്കാൻ നിങ്ങൾ ചെയ്ത സഹായം… അതിന് എത്ര നന്ദി പറഞ്ഞാലും തീരില്ല. ഞാൻ അവിടെ നിൽക്കുമ്പോൾ ഇവിടെ എല്ലാം നോക്കി നടത്തിയത് നിങ്ങളാണല്ലോ.”

​രമേശേട്ടൻ അവന്റെ തോളിൽ ഒന്ന് തട്ടി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

“അതിനെന്തിനാടാ നന്ദിയൊക്കെ പറയുന്നത്? നമ്മൾ പരിചയപ്പെട്ടിട്ട് അധികം കാലമായിട്ടില്ലെങ്കിലും നീ എനിക്ക് സ്വന്തം അനിയനെപ്പോലെയാണ്. നിന്റെ സ്വപ്നം പൂർത്തിയായപ്പോൾ എനിക്കും സന്തോഷം.”

​അകത്ത് ചിരിയും സംസാരവും തകൃതിയായി നടക്കുന്നുണ്ട്.. അഷ്‌റഫിന്റെ കണ്ണുകൾ ഇടയ്ക്കിടെ അകത്തേക്ക് നീളുന്നുണ്ട്. പെണ്ണുങ്ങൾ അകത്ത് തെസ്നിയോട് ഓരോന്ന് ചോദിച്ചു ചിരിക്കുമ്പോൾ, അവളുടെ ആ കള്ളച്ചിരിയും അഷ്‌റഫിന്റെ ഉള്ളിൽ വീണ്ടും തീ പടർത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അകത്ത് പെണ്ണുങ്ങളുടെ ചിരിയും തമാശകളും കൊണ്ട് വീട് ശരിക്കും സജീവമായി. തെസ്നി അടുക്കളയിൽ എല്ലാവർക്കും ജ്യൂസ് അടിക്കുന്ന തിരക്കിലാണ്. അവളുടെ കൂടെ ലതച്ചേച്ചിയും കൂടി. രണ്ടുപേരും കൂടി ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു ചിരിക്കുന്നുണ്ട്. ലതച്ചേച്ചി തെസ്നിയുടെ  ഗ്ലാമറും ഇപ്പോഴത്തെ ആ ഒരു ഉഷാറുമൊക്കെ കണ്ട് ഇടയ്ക്ക് ഓരോന്ന് ചോദിച്ചു കളിയാക്കുന്നുമുണ്ട്.