രാഹുൽ നാലാമത്തെ പെഗ്ഗും അടിച്ച് തീർത്തതോടെ പൂർണ്ണമായും ആ ലഹരിയിൽ അലിഞ്ഞു ചേർന്നു. സോഫയിലേക്ക് തല ചായ്ച്ച് അവൻ പാതി ബോധത്തിലും പാതി അബോധാവസ്ഥയിലുമായി കണ്ണുകൾ പകുതി അടച്ചു കിടന്നു. അപ്പുറത്ത് മീരയും അങ്കിളും തങ്ങളുടെ രണ്ടാമത്തെ പെഗ്ഗ് ഫിനിഷ് ചെയ്തതോടെ വോഡ്കയുടെ ലഹരി അവരെയും നല്ല മൂഡിലാക്കിയിരുന്നു.
രാഹുലിന് ഇപ്പോൾ സ്വബോധമില്ലെന്ന് മീരയുടെ ഉള്ളിൽ പതിയിരുന്ന സുനിതയ്ക്ക് മനസ്സിലായി. അവൾ മീരയുടെ ആ തളർച്ചയെ പൂർണ്ണമായും കീഴടക്കി. മീരയുടെ ആ ശാരീരിക ഭാവങ്ങളും നോട്ടവും പെട്ടെന്ന് മാറി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ പ്രണയവും ആവേശവും നിറഞ്ഞു. മീര ഇപ്പോൾ മീരയല്ല, അങ്കിളിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട സുനിതയാണ്!
സുനിത (മീര) പതുക്കെ സോഫയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു വശ്യമായ ഒരു ചിരിയോടെ അങ്കിളിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. അവൾ അങ്കിളിന്റെ തോളിലൂടെ കൈകളിട്ട് ആഞ്ഞു കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
സുനിത: (വല്ലാത്തൊരു വികാരത്തോടെ) “വേണുവേട്ടാ… ഞാൻ വന്നു!
ആ വിളി കേട്ടതും അങ്കിൾ (വേണു) ശരിക്കും ഒന്ന് നടുങ്ങി. തന്റെ സുനിതയുടെ ശബ്ദം അദ്ദേഹം ലഹരിയുടെയും ആവേശത്തിന്റെയും കൊടുമുടിയിലായിരുന്നു. മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് മീരയാണോ സുനിതയാണോ എന്ന ചിന്തയൊന്നും അദ്ദേഹത്തിന് അപ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
വേണു: “സുനീ… നീ വന്നോ? എന്റെ സുനി തന്നെയാണോ ഇത്?”
വേണു ആവേശത്തോടെ അവളെ തന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർത്തുപിടിച്ചു. സുനിതയുടെ ആ സാമീപ്യം അദ്ദേഹത്തെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു. അങ്കിൾ ആവേശത്തോടെ അവളുടെ മുഖത്തും കഴുത്തിലും നെറ്റിയിലുമെല്ലാം ഉമ്മകൾ കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞു. സുനിതയും (മീര) ഒട്ടും വിട്ടുകൊടുക്കാതെ വേണുവിനോട് ചേർന്നു നിന്നു.
സുനിത: നമുക്ക് പഴയതുപോലെ ഒന്ന് ആഘോഷിക്കണ്ടേ?”
അവൾ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് അങ്കിളിന്റെ ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടണുകൾ പതുക്കെ അഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. രാഹുൽ അപ്പുറത്ത് ഒന്നും ചെയ്യാൻ വയ്യാതെ, മദ്യത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ പാതി അടഞ്ഞ കണ്ണുകളിലൂടെ ഈ കാഴ്ചകൾ മങ്ങിയ ചിത്രങ്ങൾ പോലെ കണ്ടു കൊണ്ടിരുന്നു. തന്റെ മുന്നിൽ നടക്കുന്ന കേളികൾ രാഹുൽ പാതി ബോധത്തിൽ കണ്ടു കൊണ്ടിരുന്നു..
The Author
