രാഹുൽ മുറിയിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി മുകളിലേക്ക് പോയതും മീര പതുക്കെ അങ്കിളിന്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. അവളുടെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു ആശ്വാസവും ഒപ്പം വല്ലാത്തൊരു തിളക്കവുമുണ്ടായിരുന്നു.
മീര: “അവൻ അറിയണ്ട എന്ന് കരുതിയതൊക്കെ അവൻ അറിഞ്ഞു അങ്കിൾ. ഇനി ഇങ്ങനെ തന്നെ അങ്ങ് പോകട്ടെ അല്ലെ?”
അങ്കിൾ: “അതെ മോളെ… അവന് സമ്മതമാണല്ലോ. അതുകൊണ്ട് ഇനി നമുക്ക് കുഴപ്പമില്ല.”
മീര: “എന്നാലും അങ്കിൾ… ഇന്നലത്തെ കാര്യങ്ങളൊന്നും എനിക്ക് അത്ര ഓർമ്മയില്ല. എങ്ങനെയാണ് ഇങ്ങനെയൊക്കെ സംഭവിച്ചതെന്ന് ഒരു പിടിയുമില്ല.”
അങ്കിൾ കുറച്ചുനേരം അവളെ നോക്കി നിന്നു. സത്യത്തിൽ ഇന്നലെ രാത്രി സുനിതയുടെ ആത്മാവാണ് തന്റെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്നതെന്ന് മീരയോട് പറഞ്ഞാൽ അവൾ പേടിക്കുമെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് അറിയാമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് അത് രഹസ്യമായി തന്നെ വെക്കാൻ അദ്ദേഹം തീരുമാനിച്ചു.
അങ്കിൾ: “അത് മദ്യത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ നിനക്ക് ഓർമ്മയില്ലാത്തതാണ് മോളെ… ലഹരി കൂടുമ്പോൾ അങ്ങനെ സംഭവിക്കാറുണ്ട്.”
മീര: “ശരിയാണ്… ചിലപ്പോൾ അതാവും.”
അവൾ പതുക്കെ പുതപ്പ് മാറ്റി കട്ടിലിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു. അവളുടെ ആ നഗ്നമായ രൂപം കണ്ടപ്പോൾ അങ്കിൾ വീണ്ടും ആ കാഴ്ചയിൽ അലിഞ്ഞുപോയി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ നോട്ടം കണ്ടപ്പോൾ മീരയ്ക്ക് ഒരു കള്ളച്ചിരി വന്നു.
മീര: “എന്താണ് അങ്കിൾ… കൊതി തീർന്നില്ലേ?”
അങ്കിൾ: “അത് ഞാൻ മരിച്ചാലും തീരില്ല മോളെ…”
അങ്കിൾ അത് പറഞ്ഞതും മീര ഓടിവന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ വായ പൊത്തിപ്പിടിച്ചു. “അങ്ങനെയൊന്നും പറയരുത്!” എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൾ അദ്ദേഹത്തെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
മീര: “ഞാൻ നിങ്ങളെ എങ്ങോട്ടും വിടില്ല…”
അങ്കിളിനെ ഒന്ന് ചുംബിച്ചിട്ട് അവൾ വേഗം തന്റെ സാരി എടുത്തുടുത്തു. വാതിൽക്കൽ എത്തിയപ്പോൾ അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കി പറഞ്ഞു:
മീര: “വേഗം എഴുന്നേൽക്കൂ… ചായ കുടിക്കാൻ വരണേ!”
അതും പറഞ്ഞ് അവൾ മുകളിലേക്ക് നടന്നു. അങ്കിൾ തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളുടെ ആ പോക്കും നോക്കി സന്തോഷത്തോടെ അവിടെയിരുന്നു.
The Author
