ഈ സമയം..
രാഹുൽ സോഫയിൽ ചാരിയിരുന്ന് ഓരോന്ന് ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു. കുളിച്ച് ഫ്രഷായി, സുഗന്ധം പൂശി ജാനകി ചേച്ചിയുടെ വരവിനായി അവൻ കാത്തിരുന്നു. ജാനകി ചേച്ചിയെ എങ്ങനെ കയ്യിലെടുക്കും, എവിടെ നിന്ന് തുടങ്ങും എന്നൊക്കെയുള്ള ചിന്തകൾ അവന്റെ തലയിൽ പുകയുകയായിരുന്നു.പുറത്തെ കാഴ്ചകളൊന്നും അവൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.
അതേസമയം, ജാനകി തന്റെ ചുവന്ന സാരിയൊക്കെ ഒതുക്കിപ്പിടിച്ച്, കാലിലെ വേദന വകവയ്ക്കാതെ രാഹുലിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു വരികയായിരുന്നു. അവളുടെ മനസ്സിലും ആവേശത്തിന്റെ കടൽ ഇരമ്പുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ പതുക്കെ രാഹുലിന്റെ വീട്ടിലേക്കുള്ള സ്റ്റെപ്പുകൾ കയറാൻ തുടങ്ങി.
പകുതി സ്റ്റെപ്പിൽ എത്തിയപ്പോൾ, പെട്ടെന്ന് അന്തരീക്ഷത്തിൽ ഒരു തണുപ്പ് അനുഭവപ്പെട്ടു. ജാനകി ഒന്ന് വിറച്ചു. അവൾ ആരെയും അവിടെ കണ്ടില്ല, പക്ഷേ ആരോ തന്റെ പിന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. പെട്ടെന്ന്, കാറ്റിൽ ഒരു സുഗന്ധം പരന്നു
ഒരു നിമിഷം പോലും വൈകിയില്ല, അദൃശ്യമായ ഏതോ ഒരു ശക്തി ജാനകിയെ ആഞ്ഞു തള്ളി! ആ സ്റ്റെപ്പിൽ നിന്നും ബാലൻസ് തെറ്റി ജാനകി നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് താഴേക്ക് മലർന്നു വീണു.
ജാനകി: “അയ്യോ… രാഹുലേ… ഓടി വരണേ…!”
വീടിനുള്ളിൽ ചിന്താവിഷ്ടനായിരുന്ന രാഹുൽ ആ നിലവിളി കേട്ട് ഞെട്ടിപ്പിടഞ്ഞെഴുന്നേറ്റു. പുറത്ത് എന്തോ വലിയ ശബ്ദവും കേട്ടു. അവൻ പരിഭ്രമത്തോടെ വാതിൽ തുറന്ന് ബാൽക്കണിയിൽ നിന്നു താഴേക്കു നോക്കി
താഴെ മുറ്റത്ത് ജാനകി ചേച്ചി വീണു കിടക്കുന്നു. അവളുടെ ചുവന്ന സാരി അലങ്കോലമായി കിടക്കുന്നു. വേദന കൊണ്ട് അവൾ പിടയുകയായിരുന്നു. രാഹുൽ ആകെ തരിച്ചു പോയി.
The Author
