പുനർജ്ജന്മം 6 [ജോൺ എബ്രഹാം] 78

​രാഹുൽ: “ചേച്ചീ… ഞാൻ വീട്ടിലെത്തി. ചേച്ചി വേഗം വായോ!”
​ജാനകി അപ്പുറത്ത് ഒന്ന് ചിരിച്ചു. അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു ചെറിയ വിറയലുണ്ടായിരുന്നു.
​ജാനകി: “അവിടെ വേറെ ആരും ഇല്ലല്ലോ രാഹുൽ? മീരയും വേണുവേട്ടനും പോയല്ലോ അല്ലേ?”
​രാഹുൽ: “ഇല്ല ചേച്ചീ, ഇവിടെ ഞാൻ മാത്രം. അവർ ഇറങ്ങിയിട്ട് കുറച്ചു നേരമായി. ചേച്ചി പേടിക്കാതെ വായോ.”
​ജാനകി: “ശരി രാഹുൽ, ഞാൻ ഇപ്പോൾ തന്നെ വരാം.
​ജാനകി ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു. രാഹുൽ ഹാളിലെ സോഫയിൽ ഇരുന്ന് വാതിലിലേക്ക് തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു. അവന്റെ ഹൃദയം വേഗത്തിൽ മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

മനസ്സ് നിറയെ ആവേശവും ശരീരത്തിൽ ആ ചുവന്ന സാരിയുടെ തിളക്കവുമായി അവൾ ഒരുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു.
​ചുവന്ന സാരിയിൽ അവൾ ഒരു അഗ്നിപർവ്വതം പോലെയായിരുന്നു. ബ്ലൗസിന്റെ ഹൂക്കുകൾ മുറുക്കുമ്പോൾ അവളുടെ വിരലുകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി തന്റെ ആ രൂപം അവൾ ഒന്നുകൂടി ആസ്വദിച്ചു. തന്റെ മകന്റെ പ്രായമുള്ള ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ… അവൻ തന്നെ എന്തിനാണ് ഇത്ര ആവേശത്തോടെ വിളിക്കുന്നത്? അവന് തന്നോട് കാമമാണോ അതോ സ്നേഹമാണോ? എന്തുതന്നെയായാലും, ഇന്ന് അവന് എന്ത് നൽകാനും ജാനകി തയ്യാറായിരുന്നു. ഒരു ആണിന്റെ സ്പർശനം തന്റെ ശരീരത്തിൽ പതിയുന്ന ആ നിമിഷത്തിനായി അവൾ കൊതിച്ചു.
​അവൾ പതുക്കെ പടിയിറങ്ങി രാഹുലിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു. കാലിന് ചെറിയൊരു വേദനയുള്ളതുകൊണ്ട് ഓരോ ചുവടും വളരെ സാവധാനത്തിലായിരുന്നു. ആ നടത്തത്തിൽ അവളുടെ ആ വലിയ ചന്തികൾ താളത്തിൽ ഇളകുന്നത് കണ്ടാൽ ആരും ഒന്ന് നോക്കിപ്പോകും.