ജാനകി: “ശരി രാഹുൽ… നീ എത്തിയിട്ട് എന്നെ വിളിച്ചാൽ മതി. ഞാൻ വന്നോളാം.”
ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തപ്പോൾ ജാനകിയുടെ മുഖത്ത് ഒരു വല്ലാത്ത സന്തോഷം പടർന്നു. അവൾ കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി തന്റെ മുടി ഒന്ന് ഒതുക്കി. രാഹുൽ എന്തിനായിരിക്കും തന്നെ വിളിക്കുന്നത്? വെറുമൊരു സംസാരമാണോ, അതോ തന്റെ ഉള്ളിലുള്ള ആ ആഗ്രഹം അവനും ഉണ്ടോ?
അതേസമയം, ഓഫീസിൽ രാഹുൽ ശരിക്കും ഇരിക്കപ്പൊറുതിയില്ലാത്ത അവസ്ഥയിലായിരുന്നു. ജാനകി ചേച്ചിയുടെ ആ രൂപവും വിടർന്ന കണ്ണുകളും അവന്റെ മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു.
രാഹുൽ (മനസ്സിൽ): “ഇന്ന് എങ്ങനെയെങ്കിലും ഒന്നു തുടങ്ങണം.എങ്ങനെ എങ്കിലും ജാനകി ചേച്ചിയെ ഇന്ന് ഞാൻ കയ്യിലെടുക്കും. എങ്ങനെ തുടങ്ങണം… എവിടെ നിന്ന് തുടങ്ങണം?”
ഓഫീസിലെ ജോലികളിലൊന്നും അവന് ശ്രദ്ധിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. സമയം ഓരോ നിമിഷവും നീങ്ങുമ്പോൾ അവന്റെ ഉള്ളിലെ ആവേശം കൂടിവന്നു. മീരയും അങ്കിളും
ചോറ്റാനിക്കരയിലേക്ക് തിരിക്കുന്ന ആ 4 മണിക്കായും, ജാനകി ചേച്ചിയുടെ വരവിനായും അവൻ ഓരോ പ്ലാനുകൾ മെനഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.
വൈകുന്നേരം കൃത്യം 4 മണിയായപ്പോൾ രാഹുലിന്റെ ഫോൺ ബെല്ലടിച്ചു. സ്ക്രീനിൽ മീരയുടെ പേര് കണ്ടതും അവൻ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ഫോണെടുത്തു.
മീര: “രാഹുലേട്ടാ, ഞാൻ ഇറങ്ങുകയാണ്. അങ്കിൾ കാർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു കഴിഞ്ഞു.”
രാഹുൽ: “ശരി മീരേ, നീ പോയിട്ട് വാ. എന്തായാലും ചോറ്റാനിക്കര വരെ പോകുന്നതല്ലേ, നന്നായി പ്രാർത്ഥിച്ചോ.”
രാഹുലേട്ടന് കുടിക്കാനുള്ള ചായ റെഡിയാക്കി ഫ്ലാസ്കിൽ വെച്ചിട്ടുണ്ട്. കഴിക്കാൻ സ്നാക്സും എടുത്തു വെച്ചിട്ടുണ്ട്. മറക്കാതെ കഴിക്കണേ.”
