ലീന പെട്ടെന്ന് തന്റെ ഒരു വിരൽ ചുണ്ടിൽ വെച്ച് ഒച്ചയുണ്ടാക്കരുതെന്ന് കാണിച്ച് സുരേഷിനെ വിലക്കി. എന്നിട്ട് മറ്റേ കൈകൊണ്ട് ‘കുറച്ചു സമയം കാത്തിരിക്ക്, ഞാൻ ഇത് സംസാരിച്ചു തീർക്കട്ടെ’ എന്ന് ആംഗ്യം കാണിച്ചു.
എന്നിട്ട് അവൾ ഫോണിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു തികച്ചും സ്വാഭാവികമായി സംസാരിച്ചു: “ശരി ഡീ… എനിക്കറിയില്ല ഇത് ശരിയാണോ തെറ്റാണോ എന്ന്, പക്ഷേ നീ എൻജോയ് ചെയ്യ്. ഞാൻ പിന്നെ വിളിക്കാം. നിന്റെ മൂഡ് നശിപ്പിക്കാൻ ഞാൻ വരില്ല, സ്വർഗ്ഗത്തിലെ കട്ടുറുമ്പാകാൻ എനിക്ക് താല്പര്യവുമില്ല.”
അവൾ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു ബാൽക്കണിയിലുണ്ടായിരുന്ന ചെറിയ കസേരയിലേക്ക് പതുക്കെ അമർന്നിരുന്നു. എന്നിട്ട് സുരേഷിനെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.
ലീന: “എടാ മുത്തേ … എന്റെ ബാഗിൽ നിന്ന് ആ സിഗരറ്റ് പാക്കറ്റ് ഒന്ന് എടുത്തു തരാമോ?”
സുരേഷ് ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അവൻ പതുക്കെ അകത്തേക്ക് നടന്ന് ലീനയുടെ ബാഗിൽ നിന്നും അവളുടെ കസ്റ്റം മെയ്ഡ് സിഗരറ്റ് പാക്കറ്റും ലൈറ്ററും എടുത്തു ബാൽക്കണിയിലേക്ക് തിരികെ വന്നു. അവൻ പതുക്കെ ഒരെണ്ണം അവളുടെ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് വെച്ച് കൊടുത്ത് ലൈറ്റർ കത്തിച്ചു. എന്നിട്ട് സ്വന്തമായി മറ്റൊരെണ്ണം കത്തിച്ചു പുകയൂതിക്കൊണ്ട് അവളുടെ നേരെ മുന്നിലുള്ള കസേരയിലേക്ക് ഇരുന്നു.
അവൻ പുക പതുക്കെ വായുവിൽ വിട്ടുകൊണ്ട് അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് തന്നെ വല്ലാത്തൊരു അസ്വസ്ഥതയോടെ നോക്കി.
സുരേഷ്: “എന്തൊക്കെയാടാ ഇവിടെ നടക്കുന്നത് ? നീ എന്ത് എൻജോയ്മെന്റിനെ കുറിച്ചാ ഈ പറയുന്നത്? എന്താ ഈ കട്ടുറുമ്പ് കഥ? ഞാനെന്താ വെറുമൊരു മണ്ടനായി തോന്നുന്നുണ്ടോ?”
