സുരേഷ് പുക പതുക്കെ വായുവിൽ വിട്ടുകൊണ്ട് അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് തന്നെ വല്ലാത്തൊരു അസ്വസ്ഥതയോടെ നോക്കി.
സുരേഷ്: “എന്തൊക്കെയാടാ ഇവിടെ വേവുന്നത്? നീ എന്ത് എൻജോയ്മെന്റിനെ കുറിച്ചാ ഈ പറയുന്നത്? എന്താ ഈ കട്ടുറുമ്പ് കഥ? ഞാനെന്താ നിനക്കൊക്കെ വെറുമൊരു മണ്ടനായി തോന്നുന്നുണ്ടോ?”
ലീന സിഗരറ്റ് പുക ദീർഘമായി പുറത്തേക്ക് വിട്ടു. അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു നിഗൂഢമായ ഭാവമായിരുന്നു. അവൾ പതുക്കെ കസേരയിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി ചാരിയിരുന്ന് സുരേഷിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.
ലീന: “എടാ … നീ വല്ലാതെ ടെൻഷനാകണ്ട. ഞാൻ കാര്യങ്ങൾ വ്യക്തമായി പറയാം. ഞാൻ കിച്ചണിൽ ഫുഡ് ഒക്കെ വെച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ചുമ്മാ ഫോണെടുത്ത് വാട്സ്ആപ്പ് നോക്കിയതായിരുന്നു. ഓഫീസിലെ ട്രിപ്പ് ഗ്രൂപ്പിൽ ഫോട്ടോസ് വന്ന് നിറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇവിടുന്നു തുടങ്ങിയത് മുതലുള്ള കുറെ ചിത്രങ്ങൾ ഗ്രൂപ്പിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ ആ ഫോട്ടോകൾ ഓരോന്നായി ചുമ്മാ നോക്കി.. പക്ഷേ …”
സുരേഷ്: “എന്ത് പക്ഷേ?”
ലീന: “എനിക്ക് ഒരു കാര്യം മനസ്സിലായി. ആ ഫോട്ടോകളിൽ ഒരിടത്ത് പോലും രേവതിയെയോ ഉണ്ണിയെയോ കാണാനില്ലായിരുന്നു. വണ്ടി മൂന്നാർ എത്തുമ്പോഴേക്കും എല്ലാവരും ഒരുമിച്ച് ഗ്രൂപ്പ് ഫോട്ടോസ് ഒക്കെ എടുത്ത് ഇടേണ്ട സമയമായിരുന്നു. അത്രയും പേരുള്ള വലിയൊരു ഗ്രൂപ്പ് ഫോട്ടോ വന്നിട്ടും അതിൽ പോലും ഇവർ രണ്ടുപേരുമില്ല! എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു സംശയം തോന്നി. ഞാൻ ഉടനെ തന്നെ ഓഫീസിലെ എന്റെ അടുത്ത ഒരു കൊളീഗിനെ വിളിച്ചു. ചുമ്മാ സുഖവിവരങ്ങൾ ചോദിച്ചിട്ട് ഞാൻ നൈസ് ആയിട്ട് ചോദിച്ചു, ‘അല്ല, നമ്മുടെ ഉണ്ണിയെ ഫോട്ടോയിലൊന്നും കാണുന്നില്ലല്ലോ, അവൻ എവിടെ?’ എന്ന്.”
