രുദ്രപ്രതാപം 2 [Jhon Clinton] 104

അവർ എന്നെ വന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ഞാൻ തിരിച്ചും.

“എത്ര നാളായടാ നിന്നെ കണ്ടിട്ട്…നീ അങ്ങ് ക്ഷണിച്ച് പോയല്ലോ…”

അവരുടെ ചോദ്യം കേട്ട് ഞാൻ ചെറുതായി പുഞ്ചിരിച്ചു.

“എന്ത് ചെയ്യാനാ ആൻ്റി അവിടുത്തെ ഫുഡ് ഒന്നും അങ്ങ് ശരിയാവുന്നില്ലെന്നെ ”

“അയ്യോട പാവം എൻ്റെ മോൻ” അവർ അത് പറഞ്ഞു ഒന്നു ചിരിച്ചു.

“അല്ല അവൻ എവിടേ”

“ഇന്ന് ഞായറാഴ്ച്ച അല്ലെ.ഇത് വരെ എണീറ്റിട്ടില്ല.റൂമിൽ ഉണ്ട്”

“അത് ശരി ഈ ചെറുക്കൻ ഇത് വരെ നന്നായില്ലേ”

“എവിടുന്ന്.വിത്ത് ഗുണം പത്തു ഗുണം”

“ഹേ…” ആൻ്റി എന്താണ് പറഞ്ഞതെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല..

“അവൻ്റെ അച്ചൻ്റെ അതേ ശീലങ്ങൾ ആണ് അവനും രണ്ടും ഇത് വരെ എണീറ്റിട്ടില്ല”അത് പറഞ്ഞു അവരൊന്നുകൂടെ ചിരിച്ചു.കൂടെ ഞാനും

അവർ എന്നെ വീടിൻ്റെ അകത്തോട്ടു വിളിച്ചു.ഞാൻ അവരുടെ പുറകെ അകത്ത് കയറി.എൻ്റെ വീടുപോലെ തന്നെ വളരെ മനോഹരം ആയ ഒരു വീടുതന്നെ ആണ് അഖിലിൻ്റേയും.ഞാൻ ചെറുപ്പം മുതലേ ഒരുപാട് ഇങ്ങോട്ട് വന്നിട്ടുണ്ട്.അല്ല ഇവിടെ തന്നെ ആയിരുന്നു എന്ന് പറയുന്നതാവും ശരി.

അത് കൊണ്ട് തന്നെ എനിക്കിവിടെ അഖിലിൻ്റെ അത്ര തന്നെ സ്വതന്ത്രം ഉണ്ട്.ഗൗരി ആൻ്റിയും ചന്ദ്രൻ അങ്കിളും എന്നെ മകൻ്റെ കൂട്ടു കാരൻ എന്നതിൽ ഉപരി മകനായിട്ടാണ് കാണുന്നത്.

ആൻ്റി എനിക്ക് ചായ കൊണ്ട് തന്നു .എന്നിട്ട് എൻ്റെ അടുത്തിരുന്നു എന്നോട് വിശേഷങ്ങൾ ഒക്കെ ചോദിച്ചു.ഞാനും അതിനൊക്കെ മറുപടി പറഞ്ഞിരുന്നു.പിന്നെ കളി ചിരി ഒക്കെ ആയി.