രുദ്രപ്രതാപം 2 [Jhon Clinton] 100

ജനാലകളിൽ നിന്നും എവിടുന്നോ വന്ന ഒരു കാറ്റ് ആ റൂമിലേക്ക് കയറി വന്നു.അത് അവളുടെ ആ മനോഹരമായ മുഖത്തു തൊട്ടു തലോടി പോയി.അവളുടെ മുടി ഇഴകൾ മുഖത്തോട്ട് വീണപ്പോൾ അത് എടുത്ത് മാറ്റാനായി നിന്നതും വാതിൽക്കൽ നിൽക്കുന്ന എന്നെ അവൾ കണ്ടൂ.നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ കോർത്തു.പുറത്ത് നിന്നും റൂമിലോട്ട് കയറി വരുന്ന കാറ്റിൻ്റേതും,താഴെ ഹാളിലുള്ള ക്ലോക്കിൻ്റെ ശബ്ദവും ഒഴിച്ചാൽ വല്ലാത്തൊരു നിശബ്ദത ഞങ്ങൾക്ക് ചുറ്റും പടർന്നു നിന്നു.എൻ്റെ ശ്വാസഗതിയുടെ വേഗത കൂടിവന്നു അത് എൻ്റെ കാതുകളിൽ വലിയ മുഴക്കമായി എനിക്ക് കേൾക്കാമായിരുന്നു.

ഓടി പോയി അവളെ വാരി പുണരാൻ അവളോട് ഒരു പ്രാവശ്യം കൂടി

സംസാരിക്കാൻ എനിക്ക് വല്ലാത്ത കൊതിയുണ്ടായിരുന്നു.പക്ഷേ എൻ്റെ മനസ്സിലേക്ക് പെട്ടെന്നൊരു ഓർമ കടന്നു വന്നു നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ എന്നെ ഒരു പ്രേതത്തെ കണ്ട ഭയത്തോടെ എന്നെ നോക്കി കരയുന്ന അവളുടെ മുഖം.

പെട്ടന്ന് തന്നെ ഞാൻ സ്വബോധത്തിലേക്ക് വന്നു.ഞാൻ പെട്ടെന്ന് തന്നെ ആ വാതിൽ അടച്ചു കുറച്ച് നേരം അതിൻ്റെ പിടിയിൽ പിടിച്ച് അങ്ങനെ തന്നെ നിന്നു.വേണ്ട ഇനി ഒരു പ്രാവശ്യം കൂടി എനിക്ക് അവളെ അങ്ങനെ കാണാൻ കഴിയില്ല.ഞാൻ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു.

ശേഷം ഞാൻ എൻ്റെ മുറിയിലിട്ടു പോയി ബസിലേക്ക് വീണു.മനസ്സിൽ വളരെ കാണാനുള്ളത് കൊണ്ടാവാം അല്ലെങ്കിൽ ഇത്രയും വേദന എൻ്റെ ശരീരത്തിന് താങ്ങാൻ കഴിയാത്തത് കൊണ്ടാവാം ഞാൻ വേഗം മയക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീണു……

അഭി..