Chapter Title : 30 Years Back [InnocentChild]

അത്ഭുതത്തോടെ അയാളെ നോക്കി നിൽക്കുന്നു . കണ്ണിൽ ഭയം വിട്ടു മാറാതെ അയ്യാൾ തല കുനിച്ച് ഇരിക്കുന്നു)

(എല്ലാവരും അയാളെ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി നിന്നു.)

കോൺസ്റ്റബിൾ:- സാർ ഇയാൾക്ക് പ്രാന്ത് ആണെന്ന് തോന്നുന്നു.

(Si ജോസഫിനോട്)

SI:-  എടോ താൻ എവിടെന്ന വരണേ?

ജോസഫ്:- സാർ ഞാൻ പറഞ്ഞത് സത്യം ആണ്

SI:- ശരി താൻ പറയുന്നത്  സത്യം ആണെന്ന് വെക്കാം. എന്തുകൊണ്ടാണ് താൻ 30 വർഷത്തിന് ശേഷം വന്ന് ഇൗ കര്യങ്ങൾ പറയണത് താൻ അന്ന് ഇതൊന്നും പുറത്ത് പറഞ്ഞില്ലേ??

ജോസഫ്:- സാർ അന്ന് മയങ്ങി വീണത്തിന് ശേഷം ഞാൻ ഇന്നലെ ആണ് ഉണരുന്നത്

SI:- What !

ജോസഫ്:- അതേ സാർ ഞാൻ കോമയിൽ ആയിരുന്നു ഇന്നലെ ആണ് എനിക്ക് ബോധം വന്നത് ഉണർന്ന കൊറച്ച് സമയം എനിക്ക് ഒന്നും ഓർമ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല പെട്ടെന്നാണ് ആഹ്‌ 8 രൂപങ്ങൾ എന്റെ മുന്നിൽ തൂങ്ങി ആടുന്നത് ന്റേ കൺമുന്നിലൂടെ പോയ പോലെ.

സാർ എന്റെ ഭാര്യ 28 വർഷങ്ങൾക്ക് മുന്നേ തന്നെ മരിച്ചു അത് ഞാൻ അറിയുന്നത് ഇന്നലെ. അവസാനം ആയി അവൾടെ മുഖം പോലും കാണാൻ പറ്റിയില്ല. (ജോസഫിന്റെ കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണുനീർ പ്രവഹിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു)

എന്റെ ഭാര്യയുടെ അനിയൻ ആണ് എന്നെ നോക്കിയിരുന്നത് 30 വർഷം ചത്തു ജീവിച്ച വന്ന എനിക്ക്  എന്തിനാണ് സാർ കള്ളം പറയേണ്ട ആവശ്യം.  സാർ 30 വർഷം മുന്നേ അവർക്ക് എന്താണ് സംഭവിച്ചത് എന്ന് എനിക്ക് അറിയണം. അവർ എന്തിനാണ്? ആ കേസിന്റെ വിവരങ്ങൾ സാർ ഒന്ന് തപ്പി എടുത്ത് തരണം. അതിനാണ് ഞാൻ ഇപ്പൊ ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്. *(പൊട്ടിക്കരഞ്ഞുകൊണ്ട്)*

സാർ എന്റെ ഭാര്യ ജെസ്സി. അവളുടെ കല്ലറ കാണാൻ പോലും ഞാൻ പോയിട്ടില്ല. സാർ എന്നെ സഹായിക്കണം ആ കേസിന്റെ വിവരങ്ങൾ സാർ എനിക്ക് പറഞ്ഞുത്തരണം.

*(കൊറച്ച് നേരം എല്ലാവരും സിശബ്ദമായി നിന്ന്. ഒരു കോൺസ്റ്റബിൾ SI യോട്)*

കോൺസ്റ്റബിൾ:- സാർ ഇയാള് പറയണത് കേട്ടാൽ കള്ളം പറയുന്ന പോലെ തോന്നുന്നില്ല.

SI:- മ്മ് താൻ ഏതായാലും നാളെ വാ. ആ കേസിന്റെ വിവരങ്ങൾ ഞാൻ അന്വേഷിച്ചു പറഞ്ഞുതരാം 30 വർഷങ്ങൾക്ക് മുന്നേ ഉള്ള കേസ് ആയ കാരണം അതിന്റെ ഫൈൽ ഒക്കെ കണ്ടുപിടിക്കാൻ ഇത്തിരി പാട. താൻ ഇപ്പൊ പോ .

*ഇൗ നേരത്ത് ഒരാൽ സ്റ്റേഷന്റെ ഉള്ളിലേക്ക്