Chapter Title : ആ ഒരു വിളിക്കായ്?[Demon king]
വലിയ വിഷമം ഒന്നും ഇല്ല. കാരണം എന്റെ പേരിൽ അങ്ങനെ സ്വത്ത് ഉണ്ടെങ്കിൽ പറയേണ്ട താമസം ഞാനത് എഴുതി കൊടുത്തേനെ... ഇന്ന് ആദ്യമായി ഞാൻ അനാഥൻ ആണെന്നാ സത്യം ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി.
അച്ഛൻ എന്റെ ഇവിടത്തെ പഠിത്തം നിർത്തിച്ചു. രണ്ടാം വർഷം ബാംഗ്ലൂരിൽ പഠിച്ചാൽ മതി എന്ന് പറഞ്ഞു. ഒരു വിധത്തിൽ അത് എനിക്ക് സന്തോഷം ഉള്ള വാർത്ത ആണ്. ഒന്ന് ഇൗ നരകത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപെട്ടു . രണ്ട് ഇനി ജിതിനെ പേടിക്കാതെ എനിക്ക് ആരുമായും കൂട്ട് കൂടാം.
ഇന്നലെ തന്നെ ഞാൻ ബാംഗ്ലൂർ എത്തി. അത്യാവശ്യം കുഴപ്പം ഇല്ലാത്ത സ്ഥലം. അവിടത്തെ അത്ര സൗകര്യം ഇല്ല എങ്കിലും സമാധാനത്തിന്റെ ഒരു ഫീൽ ഉണ്ട്. ഇന്ന് രാവിലെ കുളിച്ച് ഒരുങ്ങി ഞാൻ കോളേജിൽ പോയി. ആദ്യ വർഷ വിദ്യാർത്ഥികൾ ഇന്ന് വരുന്നത് കൊണ്ട് എന്നെ ഫസ്റ്റ് ഈയർ സ്റ്റുഡന്റ് ആയി തെറ്റിദ്ധരിക്കും എന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പാണ്. കോളേജ് ഗേറ്റ് തുറന്ന ഉടൻ തന്നെ ഒരു ചേച്ചി എന്നെ കൈകാണിച്ചു വിളിച്ചു. ചേച്ചിയെ കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ഒരു പ്രത്യേക ഫീൽ ആണ് തോന്നിയത്. സ്നേഹം കിട്ടാത്തതു കൊണ്ട് അത് എന്ത് ഫീൽ ആണെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല. പക്ഷേ ആ ചേച്ചിയുടെ കണ്ണുകൾ. അത് എന്റെ അമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ പോലെ ആണ്. ചാര കളറിൽ കുംഗുമം മിക്സ് ചെയ്ത പോലെ ഒരു കളർ. കറക്റ്റ് അമ്മയെ പോലെ... പെട്ടെന്ന് ചേച്ചി എന്നോട് അവിടെ ഉള്ള ഒരു പെങ്കൊച്ചിനെ ഉമ്മ വയ്ക്കാൻ പറഞ്ഞു. എനിക്ക് അതിൽ തല താഴ്ത്തി മാത്രം
💬 Comments
View all comments