Chapter Title : ആദിത്യ അയ്യരുടെയും ആദിലക്ഷ്മി അയ്യരുടെയും ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകൾ 2 [തുണ്ടത്തു എഴുത്തച്ഛൻ]

പോലും അറിയാത്ത ഒരു പെണ്ണിന്റെയോ (അതോ യക്ഷിയുടെയോ മന്ത്രവാദിനിയുടെയോ) പൂറിനുള്ളിലേക്ക് ഞാനെന്റെ ജീവിതത്തിലെ ആദ്യത്തെ ഭോഗബീജം നിക്ഷേപിച്ചു

എന്റെ കുണ്ണ പാല് ചീറ്റിയ നിമിഷം, ഞാൻ സുഖത്തിന്റെ കൊടുമുടി കയറിയ ആ നിമിഷം, അവളെന്നിലേക്ക് ചാഞ്ഞു കൊണ്ട് എന്നെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി

ശ്വാസം മുട്ടുന്ന തരത്തിൽ അവളെന്നെ ഞെരിച്ചു പിടിച്ച് എന്റെ നെഞ്ചിൽ നിറയെ ഉമ്മകൾ കൊണ്ട് മൂടി

എന്റെ ചുണ്ടിലും കഴുത്തിലും തെരുതേരെ ഉമ്മവെച്ചു

ആ കിടന്ന കിടപ്പിൽ മരിച്ചാലും എനിക്ക് സന്തോഷമേയുള്ളൂ എന്നെനിക് ഉള്ളിൽ തോന്നി

എന്റെ കൈകാലുകൾക് വീണ്ടും ബലം കിട്ടുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി

വീണ്ടും ചലനശേഷി പൂർണമായും ലഭിക്കുന്നത് പോലെ

ഞാൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാൻ ശ്രമിച്ചു

എന്റെ കഴുത്തിലേക്ക് മുഖം അമർത്തി കിടക്കുകയാണവൾ

ഞാനെന്റെ കൈകൾ പതിയെ ഉയർത്താൻ നോക്കി

വശങ്ങളിൽ നിന്നും ഉയർന്നു വന്ന എന്റെ കൈകളിൽ അവളുടെ അപ്സരതുല്യമായ ആ കൈകൾക്ക് പകരം കണ്ട കാഴ്ച എന്റെ ദേഹത്തു കൂടെ ഒരു പെരുപ്പ് ഉണ്ടാക്കി

ചീഞ്ഞളിഞ്ഞ മാംസത്തിൽ കെട്ടുപിണഞ്ഞ കുറച്ച് എല്ലിൻ കഷണങ്ങൾ

ആ നിമിഷം എന്റെ മൂക്കിലേക്ക് സഹിക്കാനാവാത്ത ദുർഗന്ധം അടിച്ച് കയറാൻ തുടങ്ങി

അഴുകിയ മാംസത്തിന്റെയും കരിഞ്ഞ മുടിയുടെയും ദുർഗന്ധം

ഞാൻ കൈ കുടഞ്ഞു കൈയിൽ പറ്റിയിരുന്ന മാംസവും എല്ലും തെറിപ്പിച്ചു കളഞ്ഞു

എന്നിട്ട് എന്റെ കഴുത്തിൽ നിന്നും അവളുടെ തല പിടിച്ചു ഉയർത്താൻ നോക്കി

അവളുടെ തലമുടി പറിഞ്ഞു പോന്നു

ഒപ്പം അവളുടെ തല ഉടലിൽ നിന്നും വേർപെട്ടു വീണു

ഇപ്പോൾ എന്റെ ദേഹത്തു കിടക്കുന്നത് അപ്സര സുന്ദരി അല്ല

അഴുകിയ