Chapter Title : ആദിത്യ അയ്യരുടെയും ആദിലക്ഷ്മി അയ്യരുടെയും ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകൾ 5 [തുണ്ടത്തു എഴുത്തച്ഛൻ]

തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിൽ തൃപ്രയാർ ദേശത്തെ മുനമ്പാട്ട് തറവാട്. ദേശത്തെ ഏറ്റവും ആഡ്ഡ്യരായ നായർ തറവാടെന്നു പേരെടുത്ത അവരുടെ ഏറ്റവും പുതിയ തലമുറയിലെ അവസാനത്തെ കുട്ടി ഒരു പെൺകുട്ടി ആയിരുന്നു. വൃശ്ചികത്തിലെ ചതുർത്തിയും തൃക്കേട്ട നക്ഷത്രവും ചേർന്നു വന്ന ദിവസം തൃസന്ധ്യ നേരത്ത് അവൾ പിറന്നു വീണപ്പോൾ നരിച്ചീറുകൾ കൂട്ടം കൂട്ടമായി ആ വീടിനു ചുറ്റും ക്രീ ക്രീ എന്ന് ശബ്ദമുണ്ടാക്കി വട്ടം പറന്നു. എവിടെയോ കുറുക്കന്മാർ ഓലിയിട്ടു. നെഞ്ചിൽ കൈവെച്ചു കൊണ്ടു അവരുടെ തറവാട്ടമ്മ പിറുപിറുത്തു: “ഇനി എന്തൊക്കെയാണോ ആവോ അനുഭവിക്കേണ്ടി വരാ ന്റെ തൃപ്രയാറപ്പാ!”

വൃശ്ചികത്തിലെ ചതുർത്തി നാൾ തൃക്കേട്ട ചേർന്നു വരുന്ന അശുഭ സമയത്ത് ജനിച്ചത് ഒരു പുരുഷപ്രജ ആയിരുന്നെങ്കിൽ തെല്ലൊരു ആശ്വാസം ഉണ്ടാകുമായിരുന്നേനെ. ഐശ്വര്യത്തിന്റെയും അഭിവൃധിയുടെയും സമ്പന്നതയുടെയും താഴ്‌വരയിൽ സ്വച്ഛന്ദം വിഹരിക്കുന്ന മുനമ്പാട്ടുകാരുടെ അധ പതനം ആരംഭിക്കുന്നത് ഇപ്രകാരം ഒരു പെൺകുട്ടി ജനിക്കുന്ന നിമിഷമായിരിക്കും എന്നൊരു കാക്കാത്തി പ്രവചിച്ച മുതൽ മുനമ്പാട്ടമ്മ എന്ന വിളിപ്പേരുള്ള സുഭദ്ര കുഞ്ഞമ്മയ്ക്ക് നെഞ്ചിനുള്ളിൽ തീയായിരുന്നു. തന്റെ മരുമകൾ പ്രസവിക്കുക ഒരു ആൺകുട്ടിയെ ആയിരിക്കണെയെന്നു അവസാന നിമിഷം വരേയ്കും അവർ ഉള്ളുരുകി പ്രാർത്ഥിച്ചു. നിർഫലമായ ആ പ്രാർത്ഥന മറ്റൊരു തരത്തിൽ ഫലവത്താക്കാൻ അവർ ഒരു ഉപാധി മനസ്സിൽ കണ്ടു.

ജനിച്ചത് ചാപിള്ള ആണെന്ന് പറഞ്ഞു കുഞ്ഞിന്റെ അമ്മയായ ഇന്ദിരയെ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കുക…. കുഞ്ഞിനെ എവിടെയെങ്കിലും ഉപേക്ഷിക്കുക…

പക്ഷേ അവരുടെ തീരുമാനത്തിന് വിലങ്ങുതടി ആയി ആ കുട്ടിയുടെ അച്ഛൻ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ നായർ ഉറച്ച മനസ്സോടെ നിലകൊണ്ടു. തങ്ങൾക്ക് ഉണ്ടായ കുഞ്ഞു നിമിത്തം തറവാടിന് നാശം സംഭവിക്കാതിരിക്കാൻ തങ്ങൾ കുടുംബത്തോടെ തറവാട് വിട്ട്