Chapter Title : ആദിത്യ അയ്യരുടെയും ആദിലക്ഷ്മി അയ്യരുടെയും ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകൾ 5 [തുണ്ടത്തു എഴുത്തച്ഛൻ]

എന്ന ആയിഷയും പിന്തുടർന്നിരുന്നു. ബുർഖ ധരിക്കുന്നതും തട്ടമിടുന്നതും റമദാൻ നോമ്പ് നോക്കുന്നതും അവൾക് ഒരു ആനന്ദമായിരുന്നു. ആടും മാടും വയറു നിറയെ തിന്ന് അവളുടെ മുലകളും ചന്തിയും വയറും കൊഴുത്തുരുണ്ട് നല്ല നെയ്പശുവിനെ കണക്കെ ആയി. സാഹിബിന്റെ പെങ്ങന്മാർ പെർഷ്യായിൽ നിന്നും കൊണ്ടു വന്ന മുന്തിയ തരം ഫോറിൻ ബ്രെസ്യറുകളിൽ അവളുടെ മാർദ്ധവമാർന്ന നെയ്മുലകൾ കെട്ടുപൊട്ടിക്കും കണക്കെ തുളുമ്പി നിന്നു ശ്വാസം മുട്ടി. പൂക്കളും ചിത്രത്തുന്നലുകളും ഉള്ള സാറ്റിന് പാന്റീസുകളുടെ ഉള്ളിൽ അവളുടെ കവക്കൂട് അവൾ ഗോപ്യമായി കൊണ്ടു നടന്നു. തീണ്ടാരി തുണികൾക് പകരം സാനിറ്റേറി നപ്കിനുകൾ അവളുടെ അലമാരയിൽ ഇടം പിടിച്ചു. അത്തറുകൾ അവളുടെ വിയർപ്പിന് കാമത്തിന്റെ മദം പിടിപ്പിക്കുന്ന മണം സമ്മാനിച്ചു.

ഉഴിച്ചിലും പിഴിച്ചിലും നടത്താൻ ചോരയും നീരുമുള്ള ഒരു പെൺകൊടി കൂടെ ഉണ്ടെന്ന് നാട്ടിൽ പതിയെ പതിയെ അറിഞ്ഞു തുടങ്ങിയപ്പോൾ വൈദ്യശാലയിൽ അസുഖക്കാരുടെ എണ്ണം കൂടാൻ തുടങ്ങി. ഭൂരിപക്ഷവും ‘ഞരമ്പ് ദീനം’ പിടിച്ച പുരുഷന്മാർ ആയിരുന്നു. പതിനെട്ടുകാരിയുടെ മാർദ്ധവമുള്ള കയ്യുടെ ചൂടറിയാൻ കൊതി പൂണ്ടു എത്തിയ എല്ലാവർക്കും നിരാശ മാത്രമായിരുന്നു ഫലം. ഒരു കഴുകന്റെയും കയ്യിൽ പെടാതെ അവളെ അകറ്റി നിർത്താൻ സാഹിബ്‌ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. ചില ‘അതിഭാഗ്യവാന്മാർക്ക്’ പിന്നെയും അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ മുഴുപ്പുകൾ ഉടുത്തുണിയുടെ പുറത്തുകൂടെ കണ്ടു വെള്ളമിറക്കാൻ ഉള്ള ചില യോഗമുണ്ടായി. താര അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടക്കുമ്പോൾ ബുർഖായുടെ ഉള്ളിൽ കുലുങ്ങി വിറച്ചു ഇളകിയാടുന്ന അവളുടെ കൊഴുത്ത ചന്തിയുടെ ഇടയിൽ മുഖം ഒന്ന് അമർത്താൻ അവരൊക്കെ ഉള്ളാലെ കൊതിച്ചു.

ഒരുനാൾ വൈകുന്നേരം സാഹിബിനെ കാണാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സുഹൃത്തും വൈദ്യനും ആയിരുന്ന