Chapter Title : ആദിത്യഹൃദയം 6 [അഖിൽ]

എന്നെ എന്നെ.. കൊല്ലരുത്….. " അത് കേട്ടതും ആദിയുടെ മുഖത്ത് ചെറിയ പുഞ്ചിരി വിടർന്നു…. ആദി പതിയെ ആമിയോട്… "നിനക്ക് ജീവിക്കണമെങ്കിൽ…. തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ ആ കാണുന്ന ദിശയിലേക്ക് ഓടിക്കോ…. എന്നാൽ നിനക്ക് ജീവിക്കാം….. ".... വെള്ളച്ചാട്ടമുള്ള ദിശയിലേക്ക് കൈചൂണ്ടി കൊണ്ട് ആദി പറഞ്ഞു… ആമി ആദിയെ വിശ്വാസം വരാത്തത് പോലെ നോക്കി… എന്നിട്ട് പതിയെ അവിടെ നിന്നും പിന്നിലേക്ക് നീങ്ങി ആദിയും അവിടെ നിന്ന് പിന്നിലേക്ക് രണ്ടടിയോളം മാറി നിന്നു…. "നിന്നോടല്ലേ ഓടുവാൻ പറഞ്ഞത്…. ഓടടി… ".....ആദി ആമിയോട് ദേഷ്യത്തിൽ അലറി…. അത് കേട്ടതും ആമി അവിടെന്നിന്നും ആദി പറഞ്ഞ ദിശയിലേക്ക് അവളെ കൊണ്ട് ഓടുവാൻ പറ്റുന്ന വേഗത്തിൽ തന്നെ ഓടി…. ആദി ആമി ഓടി മറയുന്നതും നോക്കി അവിടെ തന്നെ നിന്നു…. അതിനുശേഷം ആദി താഴെ മരിച്ചുകിടക്കുന്ന വ്യക്തിയെ നോക്കി പതിയെ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു എന്നിട്ട് അവന്റെ കണ്ണുകൾ മാത്രം കാണുവാൻ പറ്റുന്ന തുണികൊണ്ടുള്ള മുഖമൂടിയും അതേപോലെ വാളിന്റെ ബെൽറ്റും അവനിൽ നിന്നും ആദി ഊരിയടുത്തു…പതിയെ ആദി അതെല്ലാം സ്വയം ധരിച്ചു….. എന്നിട്ട് ആദി ആലോചിച്ചു അന്ന് മീരയുടെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ വെച്ചാണ് തനിക്ക് ആദ്യമായി വ്യക്തമായി കേൾകുവാനും,, കാണുവാനും,, ഗന്ധങ്ങൾ അകലെനിന്നും തിരിച്ചറിയാനുള്ള ശേഷി അനുഭവപ്പെട്ടത്…. അതിനുശേഷം താൻ തന്റെ കൈകൾ താഴെ തറയിൽ കുത്തിയപ്പോൾ അനുഭവപ്പെട്ട വൈബ്രേഷൻ…. ആ വൈബ്രേഷനിൽ നിന്നും തന്റെ അടുത്തേക്ക് ആരോ വരുന്നത് പോലെ അനുഭവപ്പെതും ആദിയുടെ മനസിലൂടെ മിന്നി മറഞ്ഞു…

ആദി പതിയെ തന്റെ കണ്ണുകൾ അടച്ചു എന്നിട്ട് പതിയെ തന്റെ കൈകൾ താഴെ മണ്ണിൽ കുത്തി… അതിനുശേഷം ആദി തന്റെ മനസ്സ് ഏകാഗ്രമാക്കി… പതിയെ പതിയെ ആദിക്ക് എല്ലാ ശബ്ദങ്ങളും വൈബ്രേഷൻ മനസ്സിലായികൊണ്ടിരുന്നു… അതിൽ നിന്നും ആമിയുടെ കാൽ ഭൂമിയിൽ പതിക്കുന്ന വൈബ്രേഷനും ആദിക്ക് മനസിലായി… പെട്ടന്ന് തന്നെ കുറച്ച് അകലെ നിന്നും അതിവേഗത്തിൽ വരുന്ന വൈബ്രേഷൻ…. കുറെ ആളുകൾ ഒരുമിച്ച് ഓടുന്നത് പോലെ… അത് മനസിലാക്കിയതും ആദി തന്റെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു…. എന്നിട്ട് അവരെ ലക്ഷമാക്കി അവരുടെ പിന്നാലെ ആദിയും ഓടി അവരെ വേട്ടയാടാൻ….