Chapter Title : ആലത്തൂരിലെ നക്ഷത്രപ്പൂക്കൾ 5

ഊർന്നു വീണതു കാരണം അവളുടെ അണിവയറും അവനു കാണാമായിരുന്നു. അതിലുള്ള അതിമനോഹരമായ പൊക്കിൾകുഴി അപ്പുവിന്‌റെ ശരീരത്തിലൂടെ ഒരു മിന്നൽപിണർ പായിച്ചു.ഒരു റോസാപുഷ്പം പോലെ ആർക്കും ഉമ്മവയ്ക്കാൻ തോന്നുംവണ്ണം ഭംഗിയു്ള്ളതായിരുന്നു ആ ചുഴി. അപ്പോഴേക്കും അവസാന വിരലിലും അപ്പു ക്യൂ്ട്ടക്‌സിട്ടിരുന്നു,'കഴിഞ്ഞു' അവൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്കു നോക്കിപറഞ്ഞു.സ്വപ്‌നത്തിൽ മുഴകിയിരുന്ന അഞ്ജലിയെ ഉണർത്തിയത് ആ വാക്കുകളാണ്.അവൾ കാൽവിരലുകളിലേക്കു നോക്കി. തന്‌റെ സാരി ഊർന്നുമാറിക്കിടന്നത് അവൾ അപ്പോളാണു ശ്രദ്ധിച്ചത്. അപ്പുവിന്‌റെ നോട്ടവും പരവേശവും കണ്ടപ്പോൾ അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ ഒരു ചിറി ഊറിയിരുന്നു.അവൾ മെല്ലെ തന്‌റെ സാരി പിടി്ച്ചു നേരെയിട്ടു. 'അപ്പു, ഈ സെറ്റിയിൽ കിടക്കേണ്ട, ഇങ്ങനെ കിടന്നാൽ ബാക്ക്‌പെയിനുണ്ടാകും,ആ കട്ടിലിൽ കിടക്കാം' സാരിയുടെ തുമ്പ് തന്‌റെ അരക്കെട്ടിൽ കുത്തിക്കൊണ്ട് എഴുന്നേൽക്കവേ അഞ്ജലി അവനോടു പറഞ്ഞു. ' വേണ്ട, ഞാനിവിടെ കിടന്നോളാം' അപ്പു പറഞ്ഞു. 'പറയുന്നതു കേൾ്ക്ക് അപ്പൂ' സ്‌നേഹപൂർവമായ ശാസനയോടെ അവൾ അവനോടു പറഞ്ഞു..'വരൂന്നേ' അവന്‌റെ കൈയിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു.യാന്ത്രികമായി അവളോടൊപ്പം കട്ടിലിലേക്ക് അവൻ കിടന്നു. കട്ടിലിൽ കിടന്നെങ്കിലും ഒരകലം ഇരുവരും പാലിച്ചിരുന്നു. അഞ്ജലി എന്തൊക്കയോ അപ്പുവിനോടു സംസാരിച്ചു. എല്ലാത്തിനും ഒറ്റവാക്കിൽ അപ്പു മറുപടിയും കൊടുത്തു. ഒടുവിൽ എപ്പോഴോ അവൻ ഉറ്ക്കത്തിലേക്കു വഴുതിവീണു. അഞജലിക്ക് ഉറങ്ങാൻ സാധിച്ചില്ല, അവൾ പയ്യെ കിടക്കയിൽ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. ചരിഞ്ഞു കിടന്നുറങ്ങുന്ന അപ്പുവിനെ കാണാൻ പ്രത്യേകമായ ഒരു ഭംഗിയുണ്ടായിരുന്നു. ഏതോ സുഖകരമായ സ്വപ്‌നം കണ്ടപോലെ അവന്‌റെ മുഖം ഉറക്കത്തിലും വിടർന്നു നിന്നു. അഞ്ജലിയുടെ കൈകൾ അപ്പുവിന്‌റെ ചെമ്പൻ തലമുടിയിഴകളിൽ ഓടി നടന്നു, സുഖ സുഷുപ്തിയിലായ അപ്പു അറി്ഞ്ഞമട്ടില്ല, പണ്ടേ ഒരുറക്കപിശാചാണ് അപ്പു.അവളുടെ വിരലുകൾ ഇപ്പോൾ അവന്‌റെ