മുഖംമൂടികൾക്കപ്പുറം [മനോഹരൻ മംഗളോദയം]

ആ ലിമിറ്റ് ഒക്കെ പാളുകയാണെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി. പെട്ടെന്നുണ്ടായ പരിഭ്രമത്തിൽ അവൾ തന്റെ വലതുകൈ എടുത്ത് ജോണിന്റെ ആ വലിയ കൈപ്പത്തിക്ക് മുകളിൽ പിടിച്ച് മാറ്റാൻ നോക്കി.

"ഉഫ്... ജോൺ... വേണ്ട... പ്ലീസ്..." അവൾ ആ ചുംബനത്തിനിടയിലൂടെ കിതച്ചുകൊണ്ട് വളരെ പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു. അവൾ അവനെ തടയാൻ നോക്കിയതാണ്, പക്ഷേ അവളുടെ ആ ചെറിയ കൈക്ക് അവന്റെ ആ ഇരുമ്പ് പോലുള്ള കയ്യിനെ അവിടുന്ന് മാറ്റാനുള്ള ശക്തിയുണ്ടായിരുന്നില്ല.

ജോൺ അവളുടെ ആ തടസ്സപ്പെടുത്തൽ ഒട്ടും കാര്യമാക്കിയില്ല. അവൻ അവളുടെ ആ ചെറിയ കൈപ്പത്തിയെയും ചേർത്ത് പിടിച്ച് അവളുടെ ആ വലിയ മുലകൾ ടോപ്പിന് മുകളിലൂടെ വന്യമായി അമർത്താൻ തുടങ്ങി. ടോപ്പിന്റെ ലോ-കട്ട് കഴുത്തിലൂടെ പുറത്തേക്ക് തള്ളിനിന്നിരുന്ന അവളുടെ മുലച്ചാലിലേക്ക് അവന്റെ വലിയ  വിരലുകൾ ആഴ്ന്നിറങ്ങി. ആ പച്ചയായ അമർത്തലിൽ അഞ്ജലിയുടെ അടിവയറ്റിൽ നിന്നും ഒരു കാമവിറയൽ ഇരച്ചുകയറി.

അടുത്ത നിമിഷം, ജോൺ തന്റെ വലിയ വിരലുകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ ആ ലോ-കട്ട് ടോപ്പിന്റെ വശം പെട്ടെന്ന് ഒരൊറ്റ വശത്തേക്ക് വലിച്ചു മാറ്റി!

ടോപ്പ് മാറിയതോടെ, അവളുടെ ബ്ലാക്ക് ബ്രായുടെ ആ കപ്പിനുള്ളിൽ ഇറുകിപ്പൊതിഞ്ഞു നിന്നിരുന്ന അവളുടെ വലിപ്പമുള്ള ആ വെളുത്ത മുല ബാൽക്കണിയിലെ ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിലേക്ക് പുറത്തു ചാടി!

അടുത്ത നിമിഷം ജോൺ ആ ബ്രായ്ക്ക് മുകളിലൂടെത്തന്നെ അവളുടെ ആ മാറിടത്തിലേക്ക്  പിടുത്തമിടാൻ ആഞ്ഞു. ആ ഒരൊറ്റ സെക്കൻഡിൽ അഞ്ജലിക്ക് പെട്ടെന്ന് ബോധം തിരിച്ചുകിട്ടി. ഈ നിൽക്കുന്ന നിൽപ്പ് തുടർന്നാൽ അടുത്ത നിമിഷം അവൻ ആ ബ്രായും വലിച്ച് താഴെയിട്ട് ബാക്കി കാര്യങ്ങളിലേക്ക് കടക്കുമെന്നും, താൻ വിചാരിച്ച ലിമിറ്റ് പൂർണ്ണമായി തകരുമെന്നും അവൾക്ക് കൃത്യമായി മനസ്സിലായി.

അവളുടെ ഉള്ളിലെ ഭയവും പ്രതിരോധവും ഒന്നിച്ച് ഉണർന്നു. അവൾ പെട്ടെന്ന് തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് ആ മാറിടം മറച്ചുകൊണ്ട് ജോണിനെ ശക്തിയായി പുറകിലേക്ക് തള്ളി.

"മതി... ജോൺ... പ്ലീസ്, ഇനി വേണ്ട!"

അവൾ കടുത്ത പരിഭ്രമത്തോടെ അവനോട് പറഞ്ഞു. ജോൺ എന്തെങ്കിലും ചിന്തിക്കുന്നതിനോ അവളിലേക്ക് വീണ്ടും അടുക്കുന്നതിനോ മുൻപ് തന്നെ, അഞ്ജലി തന്റെ ടോപ്പ് വലിച്ച് ശരിയാക്കി ശരീരം മറച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ കൈകളിൽ നിന്നും ബലമായി കുതറി മാറി.

ആ ഇരുണ്ട കോണിൽ നിന്നും അവൾ വേഗത്തിൽ ക്ലബ്ബിന്റെ ഉള്ളിലെ ജനക്കൂട്ടത്തിലേക്ക് ലക്ഷ്യമില്ലാതെ നടന്നു... കഴിഞ്ഞ മണിക്കൂറുകളിൽ എന്തൊക്കെയാണ് സംഭവിച്ചത് അവളുടെ തല പെരുകുന്നത് പോലെ തോന്നി....

ക്ലബ്ബിൽ നിന്ന് ആളുകൾ ഓരോരുത്തരായി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങി.

അഞ്ജലി ഇപ്പോഴും ഹാളിന്റെ ഒരു വശത്ത് തന്നെ നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

കുറച്ചു നേരം മുൻപ് നടന്ന കാര്യങ്ങൾ ഇപ്പോഴും അവളുടെ മനസ്സിൽ അലഞ്ഞുതിരിയുകയായിരുന്നു.അവൾക് ഇപ്പോഴും അതൊന്നും വിശ്വസിക്കാൻ പോലും കഴിയുന്നില്ല.. സ്വയം ശാന്തമാകാൻ അവൾ പലതവണ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും മനസ്സ്