Chapter Title : ഒരു സ്വപ്നത്തിന്റെ നിഴൽ [മനോഹരൻ മംഗളോദയം]
ഹൃദയം ഭ്രാന്തുപിടിച്ചപോലെ മിടിക്കാൻ തുടങ്ങി.
അതേ നിമിഷം... അഞ്ജലി ഞെട്ടി കണ്ണുതുറന്നു!
ഇരുണ്ട മുറി. എയർ കണ്ടീഷണറിന്റെ നേർത്ത ശബ്ദം. വേഗത്തിൽ ഉയർന്നിറങ്ങുന്ന ശ്വാസം. അവൾ കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾ അനങ്ങാതെ കട്ടിലിൽ കിടന്നു. സ്വപ്നത്തിലെ ഓരോ ദൃശ്യവും ഇപ്പോഴും അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ വ്യക്തമായിരുന്നു. അവൾ കണ്ണുകൾ മുറുകെ അടച്ചു.
"ഇത് എന്തൊരു സ്വപ്നമാണ്...?"
പക്ഷ അവളെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ അലട്ടിയത് ആ സ്വപ്നമല്ലായിരുന്നു; ആ അവസാന നിമിഷമായിരുന്നു. അവൾ എന്തിനാണ് അവനെ തള്ളിമാറ്റാതിരുന്നത്...?
ആ ചോദ്യത്തിന് അവളുടെ കയ്യിൽ ഉത്തരമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
ഉണർന്നിട്ടും അവളുടെ അടിവയറ്റിൽ ആ സ്വപ്നത്തിന്റെ വിറയലും ചൂടും ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു. അവൾക്ക് അപ്പോഴാണ് അത് മനസ്സിലായത്... അവളുടെ പാന്റീസാകെ കാമവെള്ളം വന്ന് ഒട്ടിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നു! സ്വന്തം ശരീരത്തോട് അവൾക്ക് തന്നെ ഒരു ഭയം തോന്നി.
അവൾ പതുക്കെ കൈനീട്ടി തന്റെ അരികിലേക്ക് തൊടാൻ നോക്കി. പക്ഷേ... കട്ടിലിന്റെ ആ ഭാഗം തണുത്തു ശൂന്യമായി കിടക്കുകയായിരുന്നു. അഞ്ജലി പെട്ടെന്ന് കണ്ണുതുറന്നു.
"രാജേഷേട്ടൻ...?"
അവൾ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. ബാത്ത്റൂമിന്റെ വാതിൽ തുറന്നുകിടക്കുകയായിരുന്നു, അകത്ത് ലൈറ്റില്ല. ബാൽക്കണിയിലും ആരുമില്ല. അഞ്ജലിയുടെ നെറ്റി ചുളിഞ്ഞു. ഇത്ര രാത്രിയിൽ അവൻ എവിടെ പോയി...?
അവൾ കട്ടിലിൽ നിന്നിറങ്ങി. അപ്പോഴാണ് മേശപ്പുറത്ത് ഇരിക്കുന്ന ഒരു കാർഡ് അവളുടെ കണ്ണിൽപ്പെട്ടത്. അവൾ അത് കയ്യിലെടുത്തു. കാർഡിലെ പേര് വായിച്ചതും അവളുടെ ഹൃദയം ഒന്ന് പിടഞ്ഞു.
'JOHN'
അഞ്ജലി അനങ്ങാതെ നിന്നു. അവളുടെ മനസ്സിലൂടെ ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ ഒരേസമയം കടന്നുപോയി. വൈകുന്നേരത്തെ ആ പരിചയം, സംഭാഷണങ്ങൾ, ക്ലബ്ബിലെ സംഭവങ്ങൾ, രാജേഷിന്റെ പെട്ടെന്നുള്ള ആ അസ്വാഭാവിക പെരുമാറ്റം... പിന്നെ ദാ ഇപ്പോൾ ഈ കാർഡ്! അവൾ പതുക്കെ കട്ടിലിന്റെ അരികിലേക്ക് ഇരുന്നു.
"ഇല്ല..."
അവളുടെ മനസ്സ് ഉടനെ എതിർത്തു.
"രാജേഷേട്ടൻ അങ്ങനെ ചെയ്യില്ല..."
പക്ഷേ ആ ചിന്ത അധികനേരം നിലനിന്നില്ല. കാരണം രാജേഷ് ഇപ്പോൾ മുറിയിലില്ലായിരുന്നു; അവളുടെ കയ്യിൽ ജോണിന്റെ വിസിറ്റിങ് കാർഡും ഉണ്ടായിരുന്നു! മുറിയിലെ നിശബ്ദത പെട്ടെന്ന് അവൾക്ക് അസഹ്യമായി തോന്നി. അവൾ വീണ്ടും കാർഡിലേക്ക് നോക്കി. അറിയാതെ അവളുടെ വിരലുകൾ അതിന്റെ അരികിലൂടെ പതുക്കെ ചലിച്ചു.
സ്വപ്നം... കാർഡ്... രാജേഷിന്റെ അഭാവം... എല്ലാം കൂടിക്കലർന്ന ഒരു വിചിത്രമായ അസ്വസ്ഥത അവളുടെ ഉള്ളിൽ പടരാൻ തുടങ്ങി. മൊബൈൽ എടുത്ത് രാജേഷിന്റെ നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്യണമോ എന്ന് രണ്ടു വട്ടം ആലോചിച്ചെങ്കിലും വേണ്ട എന്ന് അവൾ തീരുമാനിച്ചു. കുറച്ചുനേരം കൂടി ആ മുറിയിൽ ഇരുന്നാൽ ശ്വാസം മുട്ടുമെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.
അഞ്ജലി പതുക്കെ മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങി.
കോറിഡോറിൽ ആരുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. മങ്ങിയ മഞ്ഞ വെളിച്ചത്തിൽ നീണ്ടുകിടക്കുന്ന ആ വഴിയിലൂടെ അവൾ കുറച്ചുനേരം അനങ്ങാതെ നിന്നു. റിസോർട്ട് മുഴുവൻ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി. കയ്യിൽ ഇപ്പോഴും ജോണിന്റെ വിസിറ്റിങ്
💬 Comments
View all comments