Chapter Title : ആരതി 7 [സാത്താൻ]

കെട്ടി തൂക്കി. ഇത്രയും ആയപ്പോൾ തന്നെ അർജുൻ്റെ ഡ്രസ്സ് വെള്ള നിറത്തിൽ നിന്നും ചുവപ്പ് നിറത്തിലേക്കും രക്തത്തിൽ കുളിച്ച പോലെ അവൻ്റെ ശരീരവും ആൻ്റണിയുടെ രക്തത്താൽ നിറഞ്ഞിരുന്നു. ആ രക്തത്തിൻ്റെ മണം അവനിൽ പ്രതികാരത്തിൻ്റെ ലഹരി നിറച്ചു. അതിൻ്റെ ഭലം എന്ന വണ്ണം അവൻ്റെ മുഖത്ത് ഒരു ചിരി നിറഞ്ഞു. അപ്പോഴേക്കും വീടിന് വെളിയിൽ കാറുകൾ എത്തിയിരുന്നു. (കഥയുടെ ഈ partinte ആദ്യം പറഞ്ഞ സംഭവങ്ങൾ)..... എവിടെ നിന്നോ വന്ന വെടിയുണ്ടകൾ തങ്ങളെ ആക്രമിക്കാൻ വന്ന ജോണിൻ്റെ ആളുകളുടെ തലയോട്ടി തുളച്ച് കയറിയത് കണ്ട ആരതി അതിശയത്തോടെയും ഭയതോടെയും അർജുന് നേരെ നോക്കി. എന്നാല് അതിനും ഒരു ചിരി മാത്രം ആയിരുന്നു അവൻ്റെ മറുപടി.

അപ്പോഴേക്കും ആൻ്റണിയുടെ ജീവൻ ഏകദേശം പൊവാറായി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അത് ശ്രദ്ധിച്ച അർജുൻ ആരതിയെ തൻ്റെ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ചു. ഭയത്തോടെ അവൻ്റെ അടുത്തെത്തിയ അവളോട് അവൻ പറഞ്ഞു.

അർജുൻ: ആദി നിന്നെ നശിപ്പിക്കാൻ ഇവൻ ഉപയോഗിച്ച അവൻ്റെ ലിംഗം അത് അങ്ങ് അറുതെടുതേക്ക് . ജീവൻ പോവും  മുൻപ് അവൻ അറിയണം ആ വേദന

ആരതി: അജു വേണ്ട എനിക്ക് പേടി ആണ് . ഇത്രയും മതി please ?

അവള് കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അവനോട് പറഞ്ഞു.

അതുകണ്ട് അർജുൻ അൽപ്പം ദേഷ്യത്തോടെ അവളോട് പറഞ്ഞു

അർജുൻ: പിന്നെ എന്തിനാഡീ പൂറി മോളെ നീ ജീവിക്കുന്നത്. നിൻ്റെ അരുൺ അനുഭവിച്ച വേദനക്കും അവൻ്റെ ജടത്തിന് മുന്നിൽ വെച്ച് ഇവൻ നിന്നെ ചെയ്തതിനു ഒന്നിനും ആ പെൺകുട്ടി അനുഭവിച്ച ചെയ്യാത്ത കുറ്റത്തിന് നിൻ്റെ അച്ഛൻ അനുഭവിക്കുന്ന ശിക്ഷക്കും ഒന്നിനും നിനക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാൻ ഇല്ലെ? നീ ഇത് ചെയ്യണം ഇവന്മാർ കൊന്നു തള്ളിയ ഓരോ പെൺകുട്ടികൾക്കും  വേണ്ടി ചെയ്യണം ഇത് നീ തന്നെ...

അർജുൻ്റെ ആ വാക്കുകൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞിരുന്ന പക വീണ്ടും ഉയർത്തി. അത് അവളുടെ ഭയത്തിനെ കാളും മുകളിൽ ഉയർന്നു അവള് അവൻ്റെ കയ്യിൽ നിന്നും കത്തി വാങ്ങിയ ശേഷം ആൻ്റണിയുടെ ജെട്ടിക്കകത് നിന്നും അവൻ്റെ ലിംഗം പുറത്തെടുത്ത് അത് അവള് കത്തി