Chapter Title : ആരതി 7 [സാത്താൻ]

കാണാത്ത ആൻ്റണി ആരതിയുടെ നേരെ നടന്നു. അവളെ കൈയ്യിൽ പിടിച്ചു വലിച്ച് പൊക്കിയ ശേഷം അവളോട് പറഞ്ഞു

" ഞാൻ ആണ് ആണന്ന് നിൻ്റെ മറ്റവൻ്റെ ശവത്തിന് മുന്നിൽ വെച്ച് പല തവണ തെളിയിച്ചു തന്നതല്ലെടി പൊലയാടി മോളെ. ഇന്ന് ഇപ്പൊൾ ഇവൻ്റെ ആ സംശയം കൂടി ഞാൻ അങ്ങ് നിൻ്റെ മേലിൽ തന്നെ ഇവൻ്റെ മുന്നിൽ വെച്ച് തീർത്ത് കൊടുത്തേക്കാം."

അതും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൻ അവളുടെ ഷാൽ വലിച്ചെറിഞ്ഞു.

അതുവരെ പേടിച്ച് വിറച്ച് നിന്നിരുന്ന ആരതിയുടെ മുഖത്തൊരു ചിരി വിരിയുന്നത് ആൻ്റണി കണ്ടൂ. അവൻ അവളുടെ കഴുത്തിന് കുത്തി പിടിച്ച് അവളെ ഭിത്തിയോട് ചേർത്ത് പിടിച്ച ശേഷം ചോദിച്ചു

" എന്തിനാടി കൂത്തിചി നീ ചിരിക്കുന്നത്? അതോ ഇനി ചാവും മുൻപ് സുഖിക്കാൻ ഉള്ള കൊതിയാണോ നിൻ്റെ ചിരി"

അതും പറഞ്ഞു അവൻ അവളുടെ മുഖത്ത് വീണ്ടും ആഞ്ഞ് അടിച്ച്. ഇത്തവണ നിലത്ത് വീണിട്ടും അവളുടെ ചിരി മാഞ്ഞിരുന്നില്ല.

അവള് അവനോട് പുച്ഛത്തോടെ പറഞ്ഞു.

"നീ ഇതുവരെ പറഞ്ഞതൊക്കെ ചിലപ്പോൾ നടന്നേനെ പക്ഷേ യോഗം ഇല്ലല്ലോ ആൻ്റണി നിനക്ക്. പെണ്ണിൻ്റെ മുകളിൽ കുതിര കേറുന്ന നിൻ്റെ ആണും പെണ്ണും അല്ലാത്ത സ്വഭാവം പോരാതെ വരും ദേ അവൻ്റെ മുന്നിൽ പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ"

അവള് അവൻ്റെ പുറകിൽ എഴുന്നേറ്റു നിൽക്കുന്ന അർജുൻ്റെ നേരെ കൈ ചൂണ്ടി കൊണ്ട് അൻ്റണിയോട് പറഞ്ഞു.

അവൻ തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയപ്പോൾ ഒടിഞ്ഞ കസേരയുടെ ഭാഗങ്ങൾ താൻ നേരത്തെ കെട്ടി വെച്ച പോലെ തന്നെ കയ്യിൽ വെച്ചുകൊണ്ട് അവനെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന അർജ്ജുനെ ആണ്