Chapter Title : ആരതി 7 [സാത്താൻ]

കാണുന്നത്. ആദ്യം ഒന്ന് പതറി എങ്കിലും ആൻ്റണി ദേഷ്യത്തോടെ തന്നെ അർജുൻ്റെ നേരെ അലറിക്കൊണ്ട് ഓടി ചെന്ന്.

തൻ്റെ മുഖത്തിന് നേരെ വരുന്ന ആൻ്റണിയുടെ മുഷ്ടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞുമാറി അർജുൻ അവൻ്റെ കൈ ആൻ്റണിയുടെ മൂക്കിനു നേരെ പായിച്ചു.

മൂക്കിൽ ഇടികൊണ്ട ആൻ്റണിക്ക് ബോധം പോവുന്ന പോലെ തോന്നി എങ്കിലും അവൻ വീണ്ടും അർജുൻ്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞ് .

ഇത്തവണ അർജുൻ തൻ്റെ വലത് കയ്യിൽ കെട്ടി വെച്ചിരിക്കുന്ന കസേരയുടെ ഒടിഞ്ഞ ഭാഗം ആൻ്റണിയുടെ തോളിൽ കുത്തിയിറക്കി .

ഇടതുകൈയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത് അവൻ്റെ തുടയിലും കുത്തി ഇറക്കിയ ശേഷം അർജുൻ തൻ്റെ കയ്യിലെ കെട്ട് അഴിച്ചു. ആൻ്റണി വേദന കൊണ്ട് കിടന്ന് അലറി..

അർജുൻ നേരെത്തെ ആൻ്റണി വലിച്ചെറിഞ്ഞ ആരതിയുടെ ഷാൾ എടുത്തുകൊണ്ട് അവളുടെ മാറ് മറച്ച ശേഷം അവളെ പിടിച്ചുയർത്തി സോഫയിൽ ഇരുത്തി ശേഷം അൻ്റണിയുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞ അർജുൻ്റെ ചെവിയിൽ ആരതിയുടെ വാക്കുകൾ പതിച്ചു.

ആരതി: നിൻ്റെ ചേട്ടൻ്റെ dead ബോടിയോട് പോലും ഒരു വിലയും കൊടുക്കാതെ കൈകൾ രണ്ടും അറുത്തു മാറ്റിയവൻ ആണ് ഇവൻ ഇവനെ വെറുതെ അങ്ങ് കൊല്ലരുത്. വേദനയുടെ അങ്ങേ അറ്റം അനുഭവിച്ച് ഒന്ന് അലറി കരയാൻ പോലും ആവാതെ വേണം ഇവൻ ചാവാൻ . അത് എനിക്ക് കാണണം.

ആരതി പറഞ്ഞ കേട്ട അർജുൻ്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പൈശാചികത നിറഞ്ഞ ചിരി തെളിഞ്ഞു. അവൻ ആൻ്റണിയുടെ നേരെ നീങ്ങി. അത് കണ്ട് ഭയപ്പെട്ട ആൻ്റണി പുറകിലേക്ക് ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങി തുടങ്ങി.

ആൻ്റണി: അർജുന് വേണ്ട. എന്നെ ഒന്നും