Chapter Title : ആരതി കല്യാണം 10 [അഭിമന്യു]

അങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ ഞങ്ങൾക്ക് പിന്നൊന്നും മിണ്ടാനുണ്ടായിരുന്നില്ല...!

ഇതെല്ലാം കണ്ട് ചിരികടിച്ചുപിടിച്ചു നിക്കുന്ന അജയ്യേ കണ്ടതും ഞാൻ അവനെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടി...! വേണ്ട മൈരേ...! കൊല്ലും ഞാൻ...!

മനസ്സിലവനെ തെറിയും പറഞ്ഞ് കോളേജ് ഗേറ്റിന്റെ മുന്നിലേക്ക് നോക്കിയ ഞാൻ കാണുന്നത് ഒരു ലോഡ് തേർഡ് ഇയർസ് ഞങ്ങക്ക് നേരെ നടന്നുവരുന്നതാണ്...! അതിനൊപ്പം റോഡിനപ്പുറത്തായി മൂന്ന് നാല് ബൈക്കും കൂടി വന്നുനിർത്തിയതോടെ രംഗമത്ര പന്തിയല്ലാന്നുള്ള ചിന്ത ഞങ്ങക്കു വന്നുതുടങ്ങി...!

മുന്നിലായി സന്ദീപും ആൽബിയുമുണ്ട്...!

മുട്ടനൊരു പണി വരുന്നുണ്ടെന്നെന്റെ മനസ്സിലാരോ പറഞ്ഞു...! ഈശ്വര ഇത്രേം കാലം സസ്‌പെൻഷനായിരുന്നു, അത് കഴിഞ്ഞ് ആക്സിഡന്റും...! ഇനി ഇവന്മാരുടെ തല്ലുംകൊണ്ട് പിന്നേം കെടുപ്പിലാവോ ആവോ...!

അധികം സ്ലോമോഷൻ കളിക്കാൻ നിക്കാതെ അവന്മാര് ശടേന്നും പറഞ്ഞ് ഞങ്ങടെ അടുത്തെത്തി...!

സാധാരണപോലെ തല്ലിന് മുൻപ് ഉണ്ടാവാറുള്ള ഡയലോഗടി ഇന്നും ഉണ്ടാവൂന്ന് വിചാരിച്ച എനിക്കു തെറ്റിപ്പോയി...!

കാരണം വന്നുകേറിയ പാടെ ബെസ്റ്റോപ്പിന്റെ മുന്നിലായിനിന്നിരുന്ന യദുവിനെ അവരുടെ കൂട്ടത്തിലൊരുത്തൻ ചവിട്ടി വീഴ്ത്തിയിരുന്നു...! ചവിട്ട് കിട്ടിയ അവൻ ബസ്റ്റോപ്പിന്റെ താറയിലേക്ക് വീണു...!

അതുകണ്ട എന്റെ പെരുവിരലിലേക്ക് ചോരയരിച്ചെത്തുന്നതറിഞ്ഞ ആ സെക്കന്റ്‌ ഞാൻ യദുവിനെ ചവിട്ടിയവന് നേരെ ചാടാൻ നിന്നതും അതിന് മുന്നേ തന്നെ അജയ്യ് അവന്റെ മേലേക്ക് ഉയർന്നു മോന്തക്കിട്ട് കുത്തുകൊടുത്തു...!

കൂട്ടത്തിലൊരുത്തനെ തൊട്ടാ അണ്ടികുറപ്പുള്ള ഒരുത്തനും നോക്കിനിക്കില്ലല്ലോ...! അതോടെ അവിടെ പൊരിഞ്ഞ അടിയായി...!

പത്തിരുപത് പേരെ വെറും അഞ്ചു പേര് നിന്ന് തല്ലി തോൽപ്പിക്കാൻ ഇത് സിനിമയൊന്നും അല്ല...!

പക്ഷെ ഒരു വഴിയുണ്ട്...!

അവരടെ മുന്നില് വല്ല്യ ആളുകളിച്ചു വന്ന സന്ദീപിനേം ആൽബിയേം പിന്നെ ഒന്ന് രണ്ടെണ്ണത്തിനേം നല്ല ഇടി ഇടിക്കാലോ...? ശേഷം അത് തന്നെയാണ് നടന്നതും...!

അതിന്റെടേക്ക് നാശംപിടിക്കാനായിട്ട് നേരത്തെ ബെൽറ്റ്‌ പൊട്ടിയകാരണം എന്റെ പാന്റ് അഴിഞ്ഞുപോവുന്നുണ്ടായിരുന്നു...!

അങ്ങനെ ഒരു കൈ പോക്കറ്റിലിട്ട് ഞാൻ കൈയിൽ കിട്ടിയ ഒരുത്തന്റെ മോന്തക്കിട്ട് കുത്തുമ്പഴാണ് പിന്നിൽ നിന്നൊരു ചവിട്ട് കിട്ടിയത്...!

"" മൈര് ഊമ്പി...! "" മുന്നിലേക്ക് വച്ചുപോയ ഞാൻ ബാലൻസ് ചെയ്യാൻവേണ്ടി പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് കൈയെടുത്തതും പാന്റാഴിഞ്ഞു മുട്ടുവരെയത്തിയപ്പോ എന്റെ വായിൽ നിന്ന് അറിയാതെ വന്നുപോയി...!

എന്തായാലും നാണംകെട്ടു...! ഇനിയൊന്നും നോക്കാനില്ല...! ന്നും