Chapter Title : ആരതി കല്യാണം 4 [അഭിമന്യു]

ആരതിക്ക് പിടിച്ചു നില്കാനായില്ല... കണ്ണെല്ലാം നിറഞ്ഞുവന്നു അവസാനം വായും പൊത്തിപിടിച്ഛ് സ്റ്റേജിൽ നിന്ന് വേഗം ഇറങ്ങിപ്പോയി...! നീ നേരത്തെ അവടകിടന്ന് കിണിച്ചപ്പോതൊട്ട് ഞാൻ ഓങ്ങിവച്ചതാ...ആണുങ്ങളോട് കളിച്ചാൽ ഇങ്ങനിരികൂടി നായിന്റെ മോളെ... ഇനി ഇന്നെനിക്ക് സമാധാനയൊന്ന് ഒറങ്ങാം...!!

ആരതിയെ നാണംകെടുത്തിയ സന്തോഷം നന്നായിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അവള്ടെ ആ കരഞ്ഞുകലങ്ങിയ മോന്ത കാണാനൊരു കൊതി... പിന്നൊന്നും നോക്കാതെ യദുനേം വിളിച്ഛ് ഞാൻ ആരതിടെ ക്ലാസ്സിന്റെ അടുത്തോട്ടു നടന്നു... ക്ലാസ്സിൽ കേറിച്ചെന്ന് കാണണം എന്നൊന്നും എനിക്കില്ല, പക്ഷെ ദൂരെനിന്നാണെങ്കിലും ഒന്ന് കണ്ടാമതി...!! ക്ലാസ്സിന്റെ മുന്നിലെത്തിയ ഞാൻ അകത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോ കൊറേ പേര് ആരതിടെ ചുറ്റുമായി നിൽക്കുന്നത് കണ്ടു... എല്ലാരുംകൂടി അതിനെ ഇങ്ങനെ സമാധാനിപ്പിക്കല്ലേ, പാവത്തിനെ ഒന്ന് കരയാൻ സമ്മതിക്ക്...! ആരതിടെ മുഖം എനിക്ക് ശെരിക്കുകാണാൻ പറ്റുന്നുണ്ട്... അവള്ടെ തൊട്ടാൽ ചോരപൊടിയണ മുഖമെല്ലാം ചുവന്നിട്ടുണ്ട്... കണ്മഷിയെല്ലാം പരന്നു കിടക്കുന്നു... ഇപ്പോഴും ചെറിയ തേങ്ങലുണ്ടവൾക്... അങ്ങ് കേറി ചെന്നാലോ...? ഞാൻ അടുത്ത് നിക്കണ യദുവിനെ ഒന്ന് നോക്കി,

"" അളിയ, നമ്മുക്ക് അകത്തേക്ക് കേറിയാലോ...? അവളെയൊന്ന് അടുത്ത് കാണാനാ...!!"" ന്ന് പറഞ്ഞതും അവൻ എന്നെയൊന്നു നോക്കിട്ട്,

""യെസ് വൈ നോട്ട്...!!"" അവന്റെ ഭാഗത്ത് നിന്ന് പച്ചകോടി കിട്ടിയതോടെ ഞങ്ങള് രണ്ടും കൂടി അകത്തേക്ക് കേറി...

""അഭിയേട്ടൻ വന്നു...!! "" എന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് ആരതി ഉൾപ്പടെ എല്ലാരും എന്റെ നേരെ നോക്കി... അവിടെയാണേൽ ആൽബിയും സന്ദീപും കല്യാണിയും അങ്ങനെ കൊറേപ്പേരുണ്ടായിരുന്നു... എന്നെ കണ്ട ആരതിടെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ടു വിറച്ചു...! എന്നാൽ ഞാനതിനു പട്ടിവിലകൊടുത്തു...

""എന്താ വാവേ കരയണേ...? ആൾകാരടെ മുന്നിൽ ചമ്മി നാറി പണ്ടാറടങ്ങിയോണ്ടാണോ...? മതി സാരല്യ, കരയണ്ട... ബാക്കി പിന്നെ കരയാം...!!"" ന്നും പറഞ്ഞ് അവളെയങ്ങു താങ്ങിയതും ആരതിയെന്നെ ഒന്ന് തുറിച്ചു നോക്കി... ആ കരഞ്ഞുകലങ്ങിയ കണ്ണുകൊണ്ട് എന്നെ അവൾ വലിച്ചുകിറുന്നത് എനിക്ക് കാണാം...!

ഒന്നുകൂടി ഊക്കാൻ വേണ്ടി നിക്കുമ്പോഴാണ് ക്ലാസ്സിലേക്ക് ഏതോ ഒരു മിസ്സ്‌ കേറിവരുന്നത്... ആരതിയെ കാണാൻ വേണ്ടി വന്നതാന്ന് തോന്നുന്നു... ഇനി ഇവിടെ നിന്നാൽ ശെരിയാവില്ല മുങ്ങി കളയാം...!!

പുറത്തിറങ്ങി ഞങ്ങള് വിച്ചൂനെയെല്ലാം തിരക്കി കുറച്ചു നടന്നു... കോളേജിൽ ഇപ്പഴും