Chapter Title : ആരതി കല്യാണം 7 [അഭിമന്യു]

ഇന്ന് രാവിലെ ഞാൻ നോട്ടീസ് ബോർഡിന്റെ മുന്നിലെ ക്യാമറ ശ്രേദ്ധിച്ച് നോക്കിയപ്പോ അതിന്റെ ആ ചോമല ലൈറ്റ് കാത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല...! ഇന്നത്തെത് ഒരു വെൽ പ്ലാന്നഡ് എക്സിക്യൂഷൻ ആയിരുന്നു...! "" ബാങ്കിൽ നിന്ന് ലക്ഷങ്ങൾ അടിച്ചുമാറ്റിയ കള്ളനെ പോലെ ഞാൻ പറഞ്ഞ് നിർത്തി അവന്മാരെ നോക്കി...! യദുന്റെ മോഖത്ത് മാത്രേ എന്നെക്കുറിച്ചൊർത്തുള്ള അഭിമാനം ഞാൻ കണ്ടോള്ളൂ, ബാക്കി മൂന്നുപേരും എന്നെ അവക്ന്യതയോടെ നോക്കുകയാണ് ചെയ്തത്...! നാറികൾ...!

സസ്‌പെൻഷൻ കിട്ടിയ ഞങ്ങൾ അധിക നേരം അവടെ ചുറ്റിപറ്റി നിക്കാതെ നേരെ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു...! സന്ദീപിന് പണികൊടുക്കാൻ വേണ്ടി യദു നാട്ടിലെ ചേട്ടന്മാരെ വിളിക്കാൻ നിന്നതാണ്, പക്ഷെ കോളേജിലെ പ്രശ്നം കോളേജിൽ വച്ച് തന്നെ തീർക്കാം എന്ന് ഞങ്ങളെല്ലാവരും പറഞ്ഞതോടെ അവൻ അടങ്ങുകയായിരുന്നു...! ഒരു കണക്കിന് സസ്‌പെൻഷൻ കിട്ടിയത് നന്നായി, ചേച്ചിടെ കല്യാണത്തിന് ഇനി വേറെ ലീവ് എടുക്കണ്ടല്ലോ...! വീട്ടി ചോയ്ച്ച കല്യാണത്തിനോട് അനുഭന്തിച്ചു ലീവ് എടുത്തതാന്ന് പറയാലോ...!

കല്യാണത്തിന്റെ തലേന്ന്....!

"" നീ വണ്ടിയായിട്ട് ഏത് കാലിന്റെടേൽ പോയി കെടക്കാ മൈരേ...! "" രാവിലേ വണ്ടിയുമായിട്ട് പോയ വിച്ചൂനെ ഉച്ചയായിട്ടും കാണാത്തകാരണം ഞാൻ അവനെ ഫോണിൽ വിളിച്ച് ചോദിച്ചതും,

"" എന്നെക്കൊണ്ടൊന്നും പറയിപ്പിക്കല്ലേ മൈരേ നീ...! അമ്മായി നിന്നോട് രാവിലെ തൊട്ട് പറയണതല്ലെടെ കോഴി പോയി എടുത്തിട്ട് വരാൻ, അപ്പൊ നീ ഏത് കാലിന്റെടേലാരുന്നു...!? ഇതിപ്പോ നിന്നെ കാണാത്തോണ്ടല്ലേ ഞാനീ പണിക്ക് നിക്കണേ...! പൂറൻ പണിയെടുക്കൂല്ല്യ പണിയെടുക്കണോരെ പണിയെടുക്കാൻ സമ്മേയ്കേം ഇല്ല്യ...! "" മറുപടിയായി ഒറ്റശ്വാസത്തിൽ അവൻ നിന്ന് തെറിച്ചതും ഞാനൊന്ന് ചൂളിപ്പോയി...! വേണ്ടായിരുന്നു...!

"" ഓക്കേ ടാ...! മെല്ലെ വന്ന മതി, തെരക്കില്ല...! "" ന്നും പറഞ്ഞ് ഞാൻ കാൾ കട്ട്‌ ചെയ്ത് പുറത്തോട്ടിറങ്ങി...! പന്തലൊക്കെ ഇന്നലെ തന്നെ ഇട്ടിരുന്നു...! തലേദിവസം ആയോണ്ട് ആളുകളൊക്കെ എത്താൻ വൈകുംനേരം ആവും...! എന്നാലും നാട്ടിലെ കൊറേ ചേട്ടന്മാരും ചേച്ചിമാരും ഇപ്പൊ തന്നെ എത്തീട്ടുണ്ട്...! പക്ഷെ ഞാൻ നോക്കുന്നത് അതല്ല, അവന്മാര് വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നല്ലോ, രാവിലെ ഞാൻ കണ്ടതുമാണ്, ഇവരിതേവടെ പോയി...! ഞാൻ വീടിന് ചുറ്റും നടന്ന് നോക്കിയെങ്കിലും അവന്മാരെ കണ്ടില്ല...! പെട്ടന്നാണ് മുറ്റത്തേക്ക് അച്ഛന്റെ