Chapter Title : ആരതി കല്യാണം 8 [അഭിമന്യു]

തന്നെ നേരോം കാലോമില്ലാതെ കൊറേയെണ്ണം ഏതൊക്കെയോ പെൺകുട്ട്യോളെ ബൈക്കി കേറ്റി പോവുന്നുണ്ട്... ഇവർക്കൊക്കെ വീട്ടി പോയിരുന്നൂടെ...വഴീക്കൂടെ പോണോരെയെല്ലാം അതുമിതുമൊക്കെ പറഞ്ഞ് ഞാൻ അനന്തനിർവൃത്തി കൊണ്ടെങ്കിലും എനിക്കെന്തോ ഒരു ആസ്വസ്ഥതപോലെ തോന്നുന്നുണ്ട്... അജയ്യേ വിളിച്ചാലോ...? വിളിച്ചേക്കാം...! അങ്ങനെ ഞാൻ ഫോണെടുത്ത് അജയ്യേ വിളിച്ച് ഉണ്ടായതൊക്കെ അവനോട് വിളമ്പി...!

"" എന്നാലും അവളെ തല്ലണ്ടായിരുന്നു...! "" എല്ലാം കേട്ടവൻ തെല്ലൊരു നീരസത്തോടെ പറഞ്ഞു... ഇപ്പങ്ങനായോ...?

"" അയ്ശേരി...! അവളങ്ങനൊക്കെ പറഞ്ഞോണ്ടല്ലേ ഞാൻ തല്ല്യേ...! എന്നിട്ടിപ്പോ...! "" അവനും കാലുമാറുന്നുണ്ടോന്ന് തോന്നിയതും ഞാനാകെ വല്ലാണ്ടായി...! അതവന് മനസ്സിലായിന്ന് തോന്നണു... ശേഷം,

"" എടാ ഞാൻ നിന്നെ തളർത്താൻ വേണ്ടി പറഞ്ഞതല്ല...! ശെരിയാണ് അവള് നിന്നെ കോളേജിലിട്ട് നാണംകെടുത്തിയതൊക്കെ നമ്മക്കങ്ങനെ മറക്കാനൊന്നും പറ്റില്ല, പക്ഷെ അതിന്റെ പേരിൽ നീ കുടിച് വന്ന് തല്ലിന്നൊക്കെ ആരേലും അറിഞ്ഞന്തായിരിക്കും സ്ഥിതി...! അതും പോട്ടെ, നിനക്കവൾടെ സ്വഭാവറിയണതല്ലേ...? ആ പെണ്ണ് വല്ല കടുംകൈയ്യും ചെയ്താലോ...? "" അത് കേട്ടതും എനിക്ക് ചെറുതായി പേടി കേറാൻ തുടങ്ങി...! ഇനി ഇവൻ പറഞ്ഞപോലെ അവള് കേറി തൂങ്ങോ...!

"" ഇനീപ്പെന്താ ചെയ്യാ...? ""

"" മ്മ്...! തൽകാലം നീയവളോടൊരു സോറി പറ...! "" കുറച്ച് നേരം ഒന്നാലോചിച്ചിച്ചവൻ എനിക്കുത്തരം തന്നു... പക്ഷെ അതെനിക്കങ്ങ് അക്‌സെപ്റ്റു ചെയ്യാൻ പറ്റുന്നതായിരുന്നില്ല...!

"" അയ്യടി മോനെ...! സോറീം പറിയൊക്കെ നീ പോയങ്ങ് പറഞ്ഞാ മതി...! അവൾടമ്മേടൊരു സോറി...!"" എന്നെ വല്ല വണ്ടിയും വന്നിങ്ങോട്ട് തട്ടിട്ട് ഞാനവരോട് സോറി പറയണംന്ന് പറഞ്ഞ ഞാൻ ചെലപ്പോ ചെയ്‌തെന്നിരിക്കും പക്ഷെ ഇവളോട്... ബുദ്ധിമുട്ടാണ്...!

"" എന്റെ പൊന്ന് പൊട്ടാ