Chapter Title : ആരതി [മിഥുൻ]

ഇത്രയും ക്ഷീണം ആണെങ്കിൽ പിന്നെ എന്റെ അച്ഛൻ ഇങ്ങനെ ഒരു കമ്പനി ഡെവലപ്പ് ചെയ്യാൻ എന്തോരം കഷ്ടപ്പെട്ടു കാണും?. അങ്ങനെ ഓരോന്ന് ചിന്തിച്ചു ഞാൻ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീണു. ഇൗ രാത്രിയും അതെ സ്വപ്നം തന്നെ എന്നെ പുണർന്നു. ഇൗ തവണ സ്വപ്നത്തില് കണ്ട സ്ത്രീ രൂപം കുറച്ചു കൂടെ വ്യക്തമായിരുന്നു. കണ്ണുകൾ കാണാം. ചുണ്ടുകൾ കാണാം മൂക്ക് കാണാം. പക്ഷേ ഇതെല്ലാം ഒന്നിച്ചു എല്ലാ കാണുന്നത്. അത് കൊണ്ട് തന്നെ ആ രൂപത്തിന്റെ ആകപ്പാടെ ഉള്ള സൗന്ദര്യം മനസ്സിലാകുന്നില്ല. പക്ഷേ ആ കണ്ണുകൾ ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. കണ്ട ഭാഗം എല്ലാം എനിക്ക് പരിചയം ആണ്. പക്ഷേ ഇന്നത്തെ സ്വപ്നത്തില് ഡയലോഗ് വ്യത്യാസം ഉണ്ടായിരുന്നു. "നമ്മുടെ കല്യാണം നടത്താൻ എന്തോരം കഷ്ടപ്പെട്ടു. എത്ര കഷ്ടപ്പാട് സഹിച്ചയാലും എന്റെ കാർത്തി എന്റെ സ്വന്തം ആയല്ലോ. എനിക്കത് മതി." ഇത്രേം കണ്ടപ്പോഴേ ഞാൻ ചാടിയെഴുന്നേറ്റു. ദൈവമേ ഇതാരാണ്. കല്യാണം കഴിക്കാൻ താത്പര്യമില്ലാത്ത എന്നെ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ സ്വപ്നം കാണിക്കുന്നത്. സമയം നോക്കിയപ്പോൾ 3 മണി ആയത്തെ ഉള്ളൂ. പക്ഷേ അ കണ്ണുകളുടെ ഉടമയെ ഞാൻ കണ്ടിട്ടുള്ള മുഖങ്ങളും ആയി സമ്യപ്പെടുത്തി നോക്കി. പക്ഷേ ഇനിക്കരോടും സാമ്യപ്പെടുത്താൻ പറ്റുന്നില്ല. ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു ബാൽക്കണിയിൽ പോയി നിന്നു. നല്ല നിലാവ് ഉണ്ട്. ഇൗ നിലാവിൽ പ്രകൃതിയുടെ സൗന്ദര്യം മറ്റെന്തിനെക്കാളും ആകർഷണീയമായ ഒന്നായി തോന്നി. എന്റെ ദൈവമേ പ്രേമം എന്നത് എന്താണെന്ന് പോലും അറിയാത്ത ഞാൻ സൗന്ദര്യം ഒക്കെ ആസ്വദിച്ചു തുടങ്ങിയോ.

എനിക്കെന്താ സംഭവിക്കുന്നത്. ഒന്നും മനസിലാകുന്നില്ല. ഞാൻ 5 മണി വരെ ബാൽക്കണിയിൽ