Chapter Title : ആരോഹി [ ne-na ]
ഒന്ന് മൂളുക മാത്രം ചെയ്തു.
"അറിയാതെ പറ്റി പോയതല്ലേടാ.. ഒന്ന് ക്ഷമിക്ക് നീ."
അവളെ ഒന്ന് വട്ടു കളിപ്പിക്കാൻ തന്നെ എനിക്ക് തോന്നി.
"എന്നോട് കുറച്ചെങ്കിലും സ്നേഹം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ നീ അത് മറക്കില്ലായിരുന്നു."
അവളിൽ നിന്നും പിന്നെ അനക്കം ഒന്നും കേട്ടില്ല. പിണങ്ങി മിണ്ടാതിരിക്കുന്നു എന്നാണ് കരുതിയത്. അവളുടെ പിണക്കം മാറ്റാൻ എളുപ്പമായതിനാൽ ഞാൻ അത് മൈൻഡ് ചെയ്തില്ല.
പക്ഷെ ഇടക്കെപ്പോഴോ എന്റെ തോളിൽ ഒരു നനവ്. അവളുടെ കണ്ണുനീരാണോ അത്?
ഞാൻ ബൈക്കിന്റെ സ്പീഡ് ഒന്ന് കുറച്ചു. എന്റെ ചുമലിൽ മുഖം അമർത്തി ഇരിക്കുന്ന അവൾ നിന്നും ചെറു ഏങ്ങലുകൾ എനിക്ക് കേൾക്കാനായി. എന്റെ പനിനീർപ്പൂവിൽ നിന്നും അശ്രുക്കൾ പൊഴിയുകയാണ്.
ഞാൻ ബൈക്ക് പെട്ടെന്ന് ആളൊഴിഞ്ഞ ഇടവഴിയിലേക്ക് കയറ്റി നിർത്തി.
"ആരോഹി.. നീ കരയുകയാണോ?"
അവൾ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
"ഡി, നീ ബൈക്കിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയേ.."
അവൾ എന്നിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി മുഖം അമർത്തി ഷർട്ടിൽ പിടി മുറുക്കി.
"ആരോഹി ഞാൻ നിന്നെ ഒന്ന് വട്ടു പിടിപ്പിക്കാൻ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞതല്ലേ.. അതിനു നീ ഇങ്ങനെ കരഞ്ഞാലോ?"
"എനിക്ക് നിന്നോട് ഒട്ടും സ്നേഹമില്ലെന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ... നിനക്കറിയാമോ?.. ഞാൻ ജീവിതത്തിൽ നിന്നെ സ്നേഹിച്ചത്ര വേറെ ആരെയും സ്നേഹിച്ചിട്ടില്ല.. എന്റെ സ്വകാര്യ ദുഃഖങ്ങൾ നിന്നോടല്ലാതെ വേറെ ആരോടും പങ്കു വച്ചിട്ടില്ല.. എന്നിട്ട് നീ പറയുന്നു ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹിച്ചിട്ടില്ലെന്ന്."
എന്റെ വാക്കുകൾ അവളെ ഇത്രയും വേദനിപ്പിക്കുമെന്ന് ഞാൻ ഒരിക്കലും കരുതിയിരുന്നുന്നില്ല. എനിക്കറിയാവുന്നതാണ് അവൾ എന്നെ എന്തുമാത്രം സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന്. അവൾക്ക് നൽകുന്നതിനേക്കാൾ ഇത്തിരി പരിഗണന ഞാൻ സുഹൃത്തിനു നൽകുന്നത് പോലും അവൾക്ക് സഹിക്കാനാകുന്നതല്ല. ഒരു നിമിഷത്തെ ബാലിശത നിറഞ്ഞ ചിന്തയിൽ എന്റെ വായിൽ നിന്നും വീണ വാക്കുകൾ അവൾക്ക് സഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറം ആയിരുന്നു.
"ആരോഹി.. പ്ളീസ്, ഞാൻ പറയുന്നത് ഒന്ന് കേൾക്ക്, നീ ഇപ്പോൾ ബൈക്കിൽ നിന്നും ഇറങ്ങ്."
എന്റെ ഷർട്ടിൽ നിന്നും അവളുടെ പിടി അയയുന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു. അവൾ ബൈക്കിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയതും ബൈക്ക് സ്റ്റാൻഡ് അടിച്ച് വച്ച് ഞാനും ഇറങ്ങി. അവൾ എന്റെ മുന്നിൽ തലതാഴ്ത്തി നിൽക്കുകയാണ്.
ഞാൻ അവളുടെ
💬 Comments
View all comments