Chapter Title : ആരോഹി [ ne-na ]

പിടിച്ച് മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി ഒരു താങ്ങിന് ആരോഹി കൈകൾ എന്റെ തോളിൽ അമർത്തിയിരുന്നു. ഞാൻ അവളെ ബൈക്കിനു മുകളിലേക്ക് ഇരുത്തി.

അവൾ വീണ്ടും നോട്ടം ആകാശത്തേക്ക് തിരിച്ചു.  ഞാൻ അവൾക്ക് മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തി ഇരുന്നു. മുറിവ് കാണുന്നതിനായി മൊബൈൽ ഫ്ലാഷ് അടിച്ച ഞാൻ ശരിക്കും ഞെട്ടി പോയി. എനിക്ക് കാണാനായത് വിടർന്നിരിക്കുന്ന അവളുടെ തുടകൾക്കിടയിലൂടെ മഞ്ഞയിൽ ചുവന്ന ചെറു പൂക്കളുള്ള ഒരു പാന്റി ആണ്. ഒരു നിമിഷമേ ഞാൻ അത് കണ്ടുള്ളു. പെട്ടെന്ന് തന്നെ ഞാൻ അവിടെ നിന്നും നോട്ടം മാറ്റി.

ഞാൻ ആരോഹിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. പൊട്ടി പെണ്ണ്.. ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി അന്തരീക്ഷത്തിൽ എന്തൊക്കെയോ വരയ്ക്കുണ്ട്.

ഞാൻ തന്നെ അവളുടെ കാലുകൾ ചേർത്ത് വച്ചു. എന്നിട്ട് ഫ്ലാഷിന്റെ വെട്ടത്തിൽ ഡെറ്റോൾ മുക്കി കൊണ്ട് വന്ന അവളുടെ മുറിവിൽ തേച്ചു.

പെട്ടെന്ന് അവളുടെ ശരീരം ഒന്ന് വിറച്ചു. അവളുടെ വിരലുകളിലെ നഖം ഷർട്ടിനു  മുകളിൽ കൂടി എന്റെ തോളിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങി. ഭാഗ്യത്തിന് അവൾ ശബ്‌ദം ഒന്നും ഉയർത്തിയില്ല. അഥവാ ശബ്‌ദം ഉണ്ടാക്കിയാൽ വാ പൊത്തിപ്പിടിക്കാൻ തയ്യാറായി നിൽക്കുകയായിരുന്നു ഞാൻ.

ഞാൻ അവളുടെ മുറുവുകളിലേക്ക് ഊതി കൊടുത്തു. അതവൾക്ക് അല്പം ആശ്വാസം പകർന്നു എന്ന് വേണം കരുതാൻ. തോളിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങിയിരുന്ന അവളുടെ നഖം അവൾ പിൻവലിച്ചു. എന്റെ കൈയിലുണ്ടായിരുന്ന ബാൻഡേജ് അവളുടെ മുറിവിലേക്ക് ഒട്ടിച്ചു.

"സമയം 11 ആകാൻ പോകുന്നു,നമുക്ക് ഉറങ്ങണ്ടേ?"

"നമുക്ക് ആകാശം നോക്കി കിടക്കാടാ."

ദാ പിന്നെയും വട്ട് സംസാരം. പക്ഷെ ഒന്നാലോചിച്ചപോൾ പിറ്റിന്റെ പുറത്താണെങ്കിലും അവൾ പറഞ്ഞത് നല്ലൊരു ആശയം ആയി എനിക്ക് തോന്നി.

ഞാൻ അവളെ ബൈക്കിൽ നിന്നും താഴെ ഇറക്കി നിറുത്തി.

"നിന്നെ ഇവിടെ ഇരുത്തിയിട്ട് പോയാൽ ചിലപ്പോൾ നീ മലന്ന് താഴെ കിടക്കും."

അവളെ മുറ്റത്ത് നിറുത്തിയിട്ട് ഞാൻ എന്റെയും അമ്മയുടെയും റൂമിൽ കിടന്ന മെത്തയും, തലയിണയും, ബെഡ്ഷീറ്റും എല്ലാം ടെറസിൽ എത്തിച്ചു.

എന്നിട്ട് തിരികെ ആരോഹിയുടെ അരികിൽ എത്തി.

അവൾ ആകാശത്തേക്ക് കൈ ചൂണ്ടി പറഞ്ഞു.

"ഡാ.. വേട്ടക്കാരന്റെ അമ്പും വില്ലും കാണുന്നില്ല."

എന്റെ മുഖത്ത് ചിരി പടർന്നിരുന്നു അത്