Chapter Title : ആതിര മോൾ [Simon]

തൻറെ ജോലി തുടർന്നപ്പോൾ ഞാൻ ചോദ്യം ആവർത്തിച്ചു. കനപ്പിച്ചൊരു നോട്ടമായിരുന്നു അമ്മയുടെ മറുപടി.

"ഇതെന്ത് കൂത്ത്, ആളെ കൊരങ്ങ് കളിപ്പിക്കാണോ, അർജന്റായി വിളിച്ച് വര്ത്തീട്ട്…" രോഷമടക്കി പിറുപിറുത്ത് കൊണ്ട് ഞാൻ അച്ഛന്റെ അടുത്തേക്ക് തന്നെ നടന്നു

"എന്തിനാ അച്ഛാ, രാവിലെത്തന്നെ ന്നെ ങ്ങട് വിളിച്ച് വര്ത്ത്യേത്…?" ഞാൻ അച്ഛനരികിൽ കട്ടിലിൽ ഇരുന്ന് കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
മറുപടിയില്ല.
പക്ഷേ കുറ്റബോധത്താൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിരസ്സ് അൽപം താഴ്ന്ന പോലെ. അച്ഛൻ തല താഴ്ത്തിയിരിക്കുന്ന കാഴ്ച്ച കാണാൻ കെൽപ്പില്ലാതെ ഞാൻ കിച്ചനിലേക്ക് തന്നെ നടക്കുമ്പോൾ കൂടുതൽ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാകുകയായിരുന്നു. അമ്മയുടെ ചൂട്, അച്ഛന്റെ കുറ്റബോധത്താൽ താഴ്ന്ന ശിരസ്സ്, ഓഫീസ് റൂമിൽ ഇരിക്കുന്ന കിഷോർ… എങ്ങനെ ആലോചിച്ചിട്ടും പരസ്പരം കൂട്ടി യോജിപ്പിക്കാനാകാത്ത ഒരു പ്രശ്നമായി എന്നുള്ളിൽ ആ കണക്ക്…

"എന്താ അമ്മേ ഇവിടെണ്ടായേ…" ധർമ്മസങ്കടത്തിൽ ഞാൻ വീണ്ടും അമ്മയെ സമീപിച്ചു. വെണ്ടയിലാഴ്ന്ന കത്തി പാതിയിൽ ആഴ്ന്നു നിന്നു. അമ്മയുടെ ശരീരം മൊത്തത്തിൽ ഒരു നിമിഷം നിശ്ചലമായി. പിന്നെ മുഖമുയർത്തി വലത്തോട്ട് ചെരിച്ചു എന്നെ നോക്കിയതും നോട്ടം എന്റെ മുഖത്ത് നിൽക്കാതെ എൻറെ തലക്കു മുകളിലൂടെ പോയി. തനിക്കു പിന്നിൽ അച്ഛൻ നിൽപ്പുണ്ടെന്ന ചിന്തയോടെ തല തിരിച്ചു പിന്നിലേക്ക് നോക്കിയ ഞാൻ ഞെട്ടിപ്പോയി…

പല തവണ കുടുംബമായും അച്ഛനുമായുള്ള സൗഹൃദ സംഭാഷണത്തിനുമൊക്കെ വീട്ടിൽ വന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അന്ന് വരെ ഓഫിസ് റൂമിനിപ്പുറം വന്നിട്ടില്ലാത്ത കിഷോർ എനിക്കു പിറകിൽ…

"അമ്മക്ക് പറയാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് കാണും, ഞാമ്പറയാം ആദീ…" അന്ധാളിപ്പ് വിട്ടു മാറും മുൻപ് കിഷോറിന്റെ പതിഞ്ഞ സ്വരം "മറ്റൊന്നുമല്ല, എന്റെ വളപ്പില് നിന്റച്ഛൻ ഈയിടെ കട്ടുകയറുന്നു… എനിക്ക് അവകാശപ്പെട്ടതൊക്കെ