Chapter Title : ആട്ടും തോലിട്ട ചെന്നായ 2 [Caraxes]

“ആന്റിയുടെ അടുത്തേക്ക് വാ…”

ഒരു അമ്മ മകന് കൊടുക്കുന്ന കരുതലിന്റെ നേർത്ത ശബ്ദത്തിൽ അവർ എന്റെ അടുത്ത് പറഞ്ഞ ആ വാചകങ്ങൾ അവിടെയാക്കി പറന്നു.

ആന്റിയുടെ നാവിൽ നിന്നും ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ പിന്നെ എനിക്ക് ഒന്നും നോക്കാൻ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം ഞാൻ പതുക്കെ എന്റെ കൈകൾ നീട്ടി അവരുടെ തോളുകളിലൂടെ ചുറ്റി ആ ശരീരത്തെ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്തു പിടിച്ചു.

ഉഫ്! ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് എന്റെ ശരീരം മുഴുവൻ ഒരു വല്ലാത്ത തണുപ്പ് അടിച്ചുകയറി. ഒരു പെണ്ണിന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂട് ഇത്രയും അരികിൽ ഞാനറിയുന്നത് ആദ്യമായിട്ടായിരുന്നു. അതും നാല്പത് വയസ്സ് തികഞ്ഞ നല്ല വെണ്ണാകട്ടിപോലെയിരിക്കുന്ന ഒരു ഭൂലോക മാദക സുന്ദരിയുടെ അടുത്ത്. പച്ചമലയാളത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ നല്ല ഒന്നാംതരം ഫസ്റ്റ് ക്ലാസ്സ്‌ ചരക്കിന്റെ!

അവരുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും പുറപ്പെടുന്ന ചോക്ലേറ്റ് ഗന്ധമുള്ള പെർഫ്യൂം-ന്റെ മണവും, അവർ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന സോപ്പിന്റെ സുഗന്ധവും എന്റെ നാസാരന്ധ്രങ്ങളിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറി.

ആദ്യം ആന്റി ഒരു മരപ്പാവയെപ്പോലെ നിശ്ചലയായി എന്റെ കൈകൾക്കുള്ളിൽ നിന്നെങ്കിലും, അടുത്ത നിമിഷം അവരുടെ കൈകൾ പതുക്കെ എന്റെ പുറകിലൂടെ വന്ന് എന്നെയും മുറുക്കി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ശേഷം, ഒരു കൊച്ചുകുട്ടിയെപ്പോലെ അവർ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി പതുക്കെ വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. അത്രമാത്രം സങ്കടവും ഒറ്റപ്പെടലുമായിരുന്നു ആ സ്ത്രീ ഉള്ളിൽ ഒതുക്കിവെച്ചിരുന്നത് എന്നെനിക്ക് ആ നിമിഷം പൂർണ്ണമായി ബോധ്യമായി.

ചിലപ്പോളൊരുപക്ഷെ ഭർത്താവ് പോലും നൽകാത്ത ആ ഒരു പരിഗണനയും സുരക്ഷിതത്വവും ഈ പത്തൊൻപത് കാരന്റെ നെഞ്ചിൽ ചായുന്നതിൽ നിന്നും അവർക്ക് ലഭിക്കുന്നുണ്ടാകാം.

ഞാൻ അവരുടെ പുറത്ത് പതുക്കെ തടവി ആശ്വസിപ്പിച്ചു. പക്ഷേ, എന്റെ മനസ്സ് ആ ആശ്വാസത്തിൽ മാത്രമായിരുന്നില്ല. എന്റെ നെഞ്ചിൽ അമർന്നിരിക്കുന്ന അവരുടെ ആ സുന്ദരമാർന്ന മുഖവും, തിണ്ണയിൽ കണ്ട ആ മാംസളമായ തുടകൾ ഇപ്പോൾ എന്റെ കാലുകളിൽ വന്ന് മുട്ടി നിൽക്കുന്നതുമെല്ലാം എന്റെ ഉള്ളിലെ ചെന്നായയെ കൂടുതൽ ഉണർത്തുകയായിരുന്നു.

“താങ്ക്സ്….ആന്റി…..

എല്ലാം ശരിയാകും. ഞാൻ പറഞ്ഞല്ലോ, ആന്റി ഒരിക്കലും ഒറ്റയ്ക്കല്ല”

അവരുടെ ചെവിക്ക് അരികിലേക്ക് മുഖം അടുപ്പിച്ച് ഞാൻ പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു. എന്റെ ആ ശ്വാസം അവരുടെ കഴുത്തിൽ തട്ടിയപ്പോൾ അവർ ചെറുതായിട്ടൊന്ന് പിടഞ്ഞു.

കുറച്ചുനിമിഷത്തേക്ക് ഞങ്ങൾ ആ അടുക്കളയിൽ അങ്ങനെത്തന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു നിന്നു. ശേഷം, പതുക്കെ അവർ എന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്നും മുഖമുയർത്തി എന്നെ നോക്കി. അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ സന്തോഷവും, സങ്കടവും ഒരുമിച്ചു കലർന്ന ഒരുതരം പാവം പിടിച്ച മുഖഭാവമായിരുന്നു