Chapter Title : ആവനാഴി അധ്യായം 1 : ഗാണ്ഡീവം

മൈ ബോയ്.“

അവൻ ആദ്യമായി തുറന്നു ചിരിച്ചു.

"ബൈ."

"ബൈ."

ബസ് സ്റ്റോപ്പിലെ ചെറിയ കുടക്കീഴിൽ നിന്ന് രണ്ടുപേരും രണ്ട് വഴിക്കായി പിരിഞ്ഞു.

ലക്ഷ്മി കയറിയ ബസ് പൊടിപടലമുയർത്തി മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.

അർജുൻ പിന്നെയും കുറച്ചുനേരം അവിടെ നിന്നു.

മഴ കുറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിലും ആകാശം ഇപ്പോഴും ചാരനിറമായിരുന്നു.

അവൻ കയറിയ ബസ് നഗരത്തിന്റെ തിരക്കുകൾ പിന്നിലാക്കി പഴയ പ്രദേശങ്ങളിലേക്ക് കടന്നു.

പൊട്ടിപ്പൊളിഞ്ഞ മതിലുകൾ.

കാലം തേച്ചുമാച്ച പേര്ഫലകങ്ങൾ.

മഴവെള്ളം കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന റോഡുകൾ.

അവന്റെ സ്റ്റോപ്പിലെത്തിയപ്പോൾ ബസിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി നടന്നു.

അഞ്ച് മിനിറ്റ് നടത്തത്തിനുശേഷം ഒരു പഴയ നായർ തറവാടിന്റെ മുൻപിലെത്തി.

ഒരുകാലത്ത് ആ വീടിന് നാട്ടിൽ പേരുണ്ടായിരുന്നിരിക്കണം.

അതിന്റെ ബാക്കിപത്രങ്ങൾ ഇപ്പോഴും കാണാം.

വലിയ പറമ്പ്.

തകർന്നുകിടക്കുന്ന കൽവിളക്ക്.

മഴയും വെയിലും കൊള്ളിച്ച് നിറംമങ്ങിയ തടി ജനലുകൾ.

ഒരുവശത്തേക്ക് ചെരിഞ്ഞുകിടക്കുന്ന പഴയ ഗേറ്റ്.

പക്ഷേ ആ ഗൗരവത്തിന്റെ മുകളിൽ ഇപ്പോൾ ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ പൊടി അടിഞ്ഞിരുന്നു.

വീട്ടുമുറ്റത്ത് പുല്ലുകൾ വളർന്നിരുന്നു.

പെയിന്റ് മുഴുവൻ ഇളകിപ്പോയിരുന്നു.

മഴ നനഞ്ഞ വരാന്തയിലെ ചുമരിൽ ഒരു പഴയ പേപ്പർ ഇപ്പോഴും ഒട്ടിക്കിടന്നു.

ബാങ്കിന്റെ നോട്ടീസ്.

അതിലെ പകുതി അക്ഷരങ്ങൾ മഴയിൽ മാഞ്ഞുപോയിരുന്നെങ്കിലും അതിന്റെ അർത്ഥം വീട്ടിലുള്ളവർക്കെല്ലാം കൃത്യമായി അറിയാം.

ജപ്തി.

ആ വാക്ക് കഴിഞ്ഞ നാല് വർഷമായി ആ വീട്ടിലെ നാലാമത്തെ അംഗം പോലെ കൂടെയുണ്ട്.

അർജുൻ കണ്ണൊന്നു അതിലേക്കുപോയി.

പിന്നെ പതിവുപോലെ ഒന്നും കണ്ടില്ലെന്ന മട്ടിൽ അകത്തേക്ക് കയറി.

അടുക്കളയിൽ നിന്ന് അമ്മയുടെ ശബ്ദം കേട്ടു.

"അജൂ വന്നോ?"

"ആ."

അമ്മ ഒരു തുന്നൽ മെഷീന്റെ മുന്നിലായിരുന്നു.

അടുത്ത വീട്ടുകാരിക്ക് സ്റ്റിച്ച്