Chapter Title : വാനപ്രസ്ഥം [കത്തനാർ]

അവന്റെ ജീവിതത്തിൽ വളരെ വലിയ സ്ഥാനമുള്ളവയായിരുന്നു.

ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക്.

അഖിലും മീരയും മുന്നിലിരുന്നു.

അർജുനും ലക്ഷ്മിയും എതിർവശത്ത്.

അപ്പോൾ അഖിൽ പെട്ടെന്ന് ചോദിച്ചു.

"ബ്രോ."

"എന്താ?"

"ഒരു ചോദ്യം."

"ചോദിക്കൂ."

"നിനക്ക് ലച്ചുവിനെ ഇഷ്ടമാണോ?"

അർജുൻ ചായ കുടിക്കുകയായിരുന്നു.

ഉടൻ ചുമച്ചു.

മീര ചിരിച്ചു.

ലക്ഷ്മി കണ്ണ് വലുതാക്കി.

"അഖിൽ!"

"ഞാൻ വെറുതെ ചോദിച്ചതാ."

അർജുൻ മുഖം ചുളിച്ചു.

"ഇല്ല."

"ഉറപ്പാണോ?"

"അതെ."

"വളരെ പെട്ടെന്നുള്ള മറുപടിയാണ്."

"കാരണം ഉത്തരം അറിയാം."

"ഓക്കേ."

അഖിൽ സമോസ എടുത്തു.

ഒന്നുകടിച്ചു.

പിന്നെ വീണ്ടും ചോദിച്ചു.

"അവൾ ക്ലാസിൽ ഇല്ലാതെയിരുന്നാൽ നിന്റെ മുഖം എന്തിനാ വാടുന്നത്?"

"വാടുന്നില്ല."

"വാടുന്നുണ്ട്."

മീര ഉടൻ പിന്തുണച്ചു.

"ഉണ്ട്."

"നിങ്ങൾക്ക് രണ്ടുപേർക്കും വേറെ പണിയില്ലേ?"

"ഇല്ല."

അഖിൽ അഭിമാനത്തോടെ പറഞ്ഞു.

ആ ദിവസം വീട്ടിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ അഖിലിന്റെ ചോദ്യം മനസ്സിൽ നിന്നില്ല.

അജുവിന് പ്രണയത്തിനൊന്നും സമയം ഇല്ലായിരുന്നു.

കുറഞ്ഞത് അവന്റെ തലച്ചോർ അങ്ങനെയായിരുന്നു പറയുന്നത്.

പക്ഷേ മനസ്സ് വേറെ കഥ പറഞ്ഞു.

ലച്ചു ഒരു ദിവസം വന്നില്ലെങ്കിൽ അവൻ അവളെ തിരയും.

അവൾ മെസേജിന് മറുപടി വൈകിച്ചാൽ ഫോൺ വീണ്ടും നോക്കും.

അവൾ ദേഷ്യപ്പെട്ടാൽ എന്താണ് കാരണമെന്ന് ആലോചിക്കും.

അവൾ ചിരിച്ചാൽ അവനും ചിരിക്കും.

അത് സൗഹൃദം മാത്രമാണോ?

അതിൽ കൂടുതൽ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ?

അവൻ ഉത്തരമറിയാതെ കിടക്കയിൽ തിരിഞ്ഞു മറിഞ്ഞു.

ഒടുവിൽ സ്വയം പറഞ്ഞു.

"നിനക്ക് പഠിക്കാനുണ്ട്."

പക്ഷേ ഉറങ്ങുന്നതിന് മുമ്പ് ഓർമ്മയിൽ വന്ന അവസാന മുഖം ലക്ഷ്മിയുടേതായിരുന്നു.

അടുത്ത ആഴ്ചകളിൽ പ്രൊജക്റ്റ് അവസാനഘട്ടത്തിലെത്തി.

റിപ്പോർട്ട് പൂർത്തിയായി.

ഡാറ്റ തയ്യാറായി.

ഗ്രാഫുകൾ