Chapter Title : വാനപ്രസ്ഥം [കത്തനാർ]

കുറച്ചുനേരം അവനെ തുറിച്ചു നോക്കി.

"നിങ്ങളെപ്പോലത്തെ ആണ്‍പിള്ളേരെ പഠിക്കാൻ വിടുന്നത് എന്തിനാണെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നില്ല."

"എനിക്കും മനസ്സിലാകുന്നില്ല."

ഇതുപറഞ്ഞിട്ടും അഖിൽ ചിരിക്കുകയായിരുന്നു.

സാധാരണ സമയമായിരുന്നെങ്കിൽ ലക്ഷ്മിയും ചിരിച്ചേനേ.

പക്ഷേ ഇപ്പോൾ അവൾക്ക് അതിനുള്ള മനോഭാവം ഇല്ലായിരുന്നു.

നേരെ അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് ഓഫീസിലേക്ക് നടന്നു.

അവിടെ ഇരുന്നിരുന്ന പ്യൂൺ ലക്ഷ്മിയെ കണ്ട് എഴുന്നേറ്റു.

കാരണം കോളേജിലെ പകുതി സ്റ്റാഫും ലക്ഷ്മിയെ അറിയാമായിരുന്നു.

മറക്കാൻ പറ്റാത്ത ശബ്ദമായിരുന്നു അവളുടേത്.

"എന്താ മോളെ?"

"ഒരു സഹായം വേണം ചേട്ടാ."

"പറയൂ."

അവൾ കൈയിൽ നിന്നും വാച്ച് ഊരിയെടുത്തു.

ഒരു വിലകൂടിയ സ്മാർട്ട് വാച്ച്.

"ഇത് പണയം അല്ല."

പ്യൂൺ ഞെട്ടി.

"എന്താ?"

"ഇത് ഗിഫ്റ്റാണ്."

"എന്തിനു?"

"ഒരു അഡ്രസ് വേണം."

പതിനഞ്ച് മിനിറ്റിന് ശേഷം അവർക്ക് അർജുന്റെ അഡ്രസ് കിട്ടി.

അഖിൽ ഇപ്പോഴും വിശ്വസിച്ചിരുന്നില്ല.

"നീ ശരിക്കും അവന്റെ വീട്ടിലേക്കാണോ പോകുന്നത്?"

"അതെ."

"നിനക്ക് വട്ടാണ്."

"എനിക്കറിയാം."

"എന്നെയും വലിച്ചിഴക്കണ്ട."

"ബൈക്ക് എടുത്തിറക്ക് അഖിൽ വെറുതെ എന്നെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കാതെ.“

വഴിയിൽ മുഴുവൻ അഖിൽ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

പക്ഷേ ലക്ഷ്മി മിണ്ടിയില്ല.

അവളുടെ മനസ്സിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും ആ രംഗം മാത്രം.

“എനിക്ക് ഈയൊരു സ്കോളർഷിപ്പ് എന്താണെന്ന് നിനക്ക് അറിയില്ല."

അവൾക്ക് ആദ്യമായി മനസ്സിലായി.

അർജുൻ തന്നെ പോലെ അല്ല.

അവൻ മാർക്കിന് വേണ്ടി പഠിക്കുന്നില്ല.

അവന് അതിന്റെ ആവശ്യമുണ്ട്.

അവൾ ഇതുവരെ അത് ചിന്തിച്ചിട്ടുപോലുമില്ല.

ഒടുവിൽ അവർ അർജുന്റെ വീട്ടിന്റെ അടുത്തെത്തി.

അഖിൽ ബൈക്ക് നിർത്തി.

"ഇവിടെയാണോ?"

ലക്ഷ്മി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

കാരണം മുന്നിൽ കണ്ട കാഴ്ച അവളെ മിണ്ടാതാക്കിയിരുന്നു.

പഴയ ഒരു