Chapter Title : സംശയപർവ്വം [കത്തനാർ]

പോയാൽ ആളുകൾ കാണും.

അഖിൽ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കും.

ലക്ഷ്മി ഒരുപക്ഷേ അവിടെ ഉണ്ടാകും.

അവളെ കാണാനുള്ള ധൈര്യം ഇപ്പോൾ ഇല്ല.

അവൻ കോളേജ് ഗേറ്റിലേക്ക് നടന്നു.

പുറത്തിറങ്ങി.

നഗരം പതിവുപോലെ തിരക്കിലായിരുന്നു.

ബസ്സുകൾ.

ഓട്ടോകൾ.

കാറുകൾ.

റോഡ് സൈഡിൽ നിൽക്കുന്ന കടക്കാർ.

സ്കൂൾ വിട്ട കുട്ടികൾ.

ആരും അർജുനെ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.

അത് അവന് ഇഷ്ടമായി.

ഇപ്പോൾ ആരും തന്നെ അറിയേണ്ടതില്ല.

ആരാണ്, എന്താണ്, എന്ത് ചിന്തിക്കുകയാണ് എന്നൊന്നും.

അവൻ വെറുതെ നടന്നു.

ഒരു ദിശയുമില്ലാതെ.

ഒരു മണിക്കൂർ.

ഒരുപക്ഷേ അതിലും കൂടുതൽ.

റോഡുകൾ മാറി.

കടകൾ മാറി.

മുഖങ്ങൾ മാറി.

പക്ഷേ മനസ്സിനുള്ളിലെ ചിന്തകൾ മാറിയില്ല.

ഓരോ അഞ്ചു മിനിറ്റിലും ലക്ഷ്മി വീണ്ടും അവിടെ എത്തും.

അവളുടെ ശബ്ദം.

അവളുടെ കണ്ണുകൾ.

അവന്റെ മറുപടികൾ.

അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും അതേ സംഭാഷണം മനസ്സിൽ നടത്തി.

ഈ തവണ കുറച്ചു സൗമ്യമായി.

ഈ തവണ കുറച്ചു ശാന്തമായി.

ഈ തവണ അവളെ കരയിക്കാതെ.

പക്ഷേ യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ സംഭവിച്ചത് മാറിയില്ല.

അവൻ അവളെ വേദനിപ്പിച്ചു.

നന്നായി വേദനിപ്പിച്ചു.

അങ്ങനെ നടക്കുന്നതിനിടെയാണ് ഒരു വലിയ ജംഗ്ഷനിൽ എത്തിയത്.

അവിടെ നിൽക്കുമ്പോൾ അവന്റെ ശ്രദ്ധ മുന്നിലിരുന്ന കെട്ടിടത്തിലേക്ക് പോയി.

ആദ്യം അത് എന്താണെന്ന് മനസ്സിലായില്ല.

കാരണം കെട്ടിടം വളരെ വലുതായിരുന്നു.

ഗ്ലാസ് കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ ഒരു ഭീമൻ.

ഏതാണ്ട് ഇരുപത് നിലകൾ.

മുന്നിൽ വലിയ ഫൗണ്ടൻ.

സ്യൂട്ട് ധരിച്ച ആളുകൾ അകത്തേക്കും പുറത്തേക്കും നടക്കുന്നു.

മുകളിൽ വലിയ അക്ഷരങ്ങളിൽ പേര് എഴുതിയിരുന്നു.

കൃഷ്ണാ പ്രൈവറ്റ് ഫിനാൻസ്

അർജുൻ നിശ്ചലമായി.

കണ്ണുകൾ കുറച്ചു നേരം ആ