Chapter Title : അജ്ഞാതവാസം [കത്തനാർ]
ലച്ചു അത് ശ്രദ്ധിക്കാത്തപോലെ നടിച്ചു.
"അമ്മ."
"ദിവ്യേച്ചി."
"അഖിൽ."
“ശശി ചേട്ടൻ."
"ഞാനും."
അവസാന വാക്ക് വളരെ പതുക്കെയായിരുന്നു. അവൾ അവന്റെ മടിയിൽ കയറിയിരുന്നു. എന്നിട്ട് അവന്റെ അധരങ്ങളിലേക്ക് ചുണ്ടുകളടുപ്പിച്ചു. അവർ എല്ലാം മറന്നു ചുംബിച്ചു. സമയം കടന്നുപോയി. എങ്കിലും അവരുടെ ചുംബനം നിലച്ചില്ല. അവസാനം അവൻ ചുംബനത്തിൽ നിന്നും വേർപെട്ടുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ഞാൻ പോയി കിടക്കട്ടെ. നീയും കിടന്നോ. നാളെ രാവിലെ എണീറ്റിട്ടു ബാക്കി സംസാരിക്കാം.”
അവൻ അവളെയും കൂടി മെല്ലെ എന്നിട്ടു. തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവൾ അവന്റെ കയ്യിൽ കടന്നുപിടിച്ചു.
“ഇന്നെന്റെ കൂടെ ഇവിടെ കിടക്കാമോ?”
“നീയെന്താ പറയുന്നേ ലച്ചു? പോയി ഉറങ്ങാൻ നോക്കു.”
“നീ വിചാരിക്കുന്നപോലെ അല്ല. ചുമ്മാ കിടന്നാൽ മാത്രം മതി. ഞാൻ വേറൊന്നിനും മുതിരില്ല.”
അവളുടെ കഥ കേട്ടതും അവന്റെ കഥ പറഞ്ഞതും എല്ലാം അവനേം അസ്വസ്ഥനാക്കിയിരുന്നു. ഇന്ന് രാത്രി അവളുടെ സാമീപ്യം അവനെ ശാന്തനാക്കിയേക്കുമെന്നവൻ വിശ്വസിച്ചു. അവൾക്കും അതുപോലെ തന്നെയായിരിക്കണം എന്ന് ഓർത്തു അവൻ സമ്മതിച്ചു.
അവൾ ലൈറ്റ് ഓഫ് ആക്കി, അവന്റെ കയ്യും പിടിച്ചു ബെഡിൽ കേറി. അവൾ ഇടതും അവൻ വലതും. ഇപ്പോൾ മുറിയിൽ പുറത്തുനിന്നും ജനലിലൂടെ വരുന്ന നിലാവ് മാത്രം. അവൾ അവനെ നോക്കികിടന്നു. അവൻ അവളെ ആശ്ലേഷിച്ചു. അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിദ്രാഭാരത്താൽ മെല്ലെ അടഞ്ഞു. സിറ്റിയിലൂടെയുള്ള അവന്റെ നടത്തം അവനെ ക്ഷീണിതനാക്കിയിരുന്നു. ഒരു ചെറു മയക്കത്തിനുശേഷം അവൻ കണ്ണ് തുറന്നു.
അവൾ അവനോട് ചേർന്നു കിടന്നിരുന്നു. അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ ചേർന്നിരുന്നപ്പോൾ വല്ലാത്ത ചൂടവന് അനുഭവപ്പെട്ടു. അവളുടെ ശരീരവും മുലകളും എല്ലാം തന്റെ
💬 Comments
View all comments