Chapter Title : അജ്ഞാതവാസം [കത്തനാർ]

ഇപ്പോൾ ബാങ്ക് ഒംബുഡ്സ്മാന്റെ മുന്നിലാണ്."

“ശശി ചേട്ടൻ പ്രതീക്ഷയോടെ ഇരിക്കുകയാണ്."

"ഒംബുഡ്സ്മാൻ പലിശ കുറയ്ക്കാം."

"അല്ലെങ്കിൽ തുക പുനഃക്രമീകരിക്കാം."

"ഗഡുക്കളായി അടക്കാൻ അവസരം തരാം."

"അങ്ങനെയൊക്കെ നടന്നാൽ..."

അവൻ നിർത്തി.

"എന്ത്?"

"അപ്പോൾ വീട് രക്ഷിക്കാം."

"എന്നാൽ?"

"എനിക്ക് നല്ല ജോലി കിട്ടണം."

"ശരിയായ സമയത്ത് തിരിച്ചടയ്ക്കണം."

"അല്ലെങ്കിൽ എല്ലാം പോകും."

അവൻ ജനലിനപ്പുറം ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കി.

"സത്യത്തിൽ എന്റെ തലയിൽ ഇപ്പോൾ രണ്ട് കാര്യങ്ങളേയുള്ളു."

"വീട്."

"ദിവ്യേച്ചിയുടെ കല്യാണം."

"എന്റെ ചേച്ചി എത്ര വർഷമായി കഷ്ടപ്പെടുകയാണെന്ന് നിനക്കറിയുമോ?"

"അവൾ ഒരിക്കലും പരാതിപ്പെടില്ല."

"പക്ഷേ ഞാൻ കാണുന്നുണ്ട്."

"അമ്മയും കാണുന്നുണ്ട്."

"ആദ്യം അവളുടെ ജീവിതം ശരിയാക്കണം."

"പിന്നെ വീട്."

"അതിനുശേഷം മാത്രമേ ഞാൻ എന്തെങ്കിലും ആലോചിക്കൂ."

ലച്ചു ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു.

"അതുകൊണ്ടാണ് പഠനം എനിക്ക് പ്രധാനമാകുന്നത്."

"നീ പറയുന്നതുപോലെ എനിക്ക് വലിയ സ്വപ്നങ്ങളൊന്നുമില്ല."

"ഒരു നല്ല ജോലി."

"വീട് രക്ഷിക്കുക."

"ചേച്ചിയുടെ വിവാഹം."

"അമ്മയെ വിശ്രമിപ്പിക്കുക."

"അത്രയേ ഉള്ളൂ."

വീണ്ടും നിശ്ശബ്ദത.

ഈ തവണ ലച്ചുവായിരുന്നു ആദ്യം സംസാരിച്ചത്.

"അജു."

"ഹും?"

"നീ ഒരു വിഡ്ഢിയാണ്."

അവൻ ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു.

"എന്താ?"

"ഇത്രയെല്ലാം ഒറ്റയ്ക്ക് ചുമക്കുന്നത് വിഡ്ഢിത്തമാണ്."

"മറ്റുള്ളവരെ വിശ്വസിക്കണം."

"എനിക്കൊന്നും പറ്റിയ അവസ്ഥയല്ല."

"എന്തുകൊണ്ട്?"

"കാരണം..."

അവൻ പറയാൻ തുടങ്ങി.

ലച്ചു ഉടൻ തടഞ്ഞു.

"ഇല്ല."

"ഇന്ന് വേണ്ട."

"ഇന്ന് നീ ഒരു വാക്കും പറയേണ്ട."

അവൾ മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റു.

അവന്റെ അടുത്തെത്തി.

അവന്റെ തോളിൽ കൈ വെച്ചു.

"നീ കരുതുന്നതിലും കൂടുതൽ ആളുകൾ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ട്."

അജുവിന്റെ ഹൃദയം ഒന്ന് മിടിച്ചു.