Chapter Title : ചക്രവ്യൂഹം [കത്തനാർ]

തൊട്ട് പ്രൊഫൈലിൽ പോയി ഫോള്ളോയും ചെയ്യുക. നിങ്ങളുടെ സപ്പോർട്ട് ആണ് എഴുതാനുള്ള എന്റെ മാന്ദ്രികത്തിന്റെ ഊർജം. നന്ദി. സ്നേഹത്തോടെ കത്തനാർ. തുടർന്ന് വായിക്കുക…]

“നീ വളരെ വലിയൊരു തെറ്റാണ് ചെയ്തത്.”

അജുവിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ വിറയലുണ്ടായിരുന്നില്ല.

പക്ഷേ ആ ഉറപ്പിനടിയിൽ ശരീരം അനുഭവിക്കുന്ന വേദനയുടെ കൊടുങ്കാറ്റുണ്ടായിരുന്നു.

ഓരോ ഹൃദയമിടിപ്പിനൊപ്പവും കത്തി പതിഞ്ഞ ഭാഗത്ത് തീ പടരുന്നതുപോലെ തോന്നി. രക്തം ഷർട്ടിലൂടെ താഴേക്ക് ഒഴുകി മുണ്ടിന്റെ അരികിനെ നനച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ശരീരത്തിനുള്ളിൽ എന്തെല്ലാം തകർന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് അവന് അറിയില്ല. എത്രനേരം ഇങ്ങനെ നിൽക്കാൻ കഴിയുമെന്നും അറിയില്ല.

അവന് അറിയാവുന്നത് ഒന്നു മാത്രം.

ലച്ചുവിനെ അവർ കൊണ്ടുപോകരുത്.

അഖിൽ അവനെ കുറച്ചുനേരം സൂക്ഷിച്ചുനോക്കി.

“അജൂ, വെറുതെ ഹീറോയാകാൻ ശ്രമിക്കരുത്.”

“അവളെ വിട്.”

“നിനക്ക് നിൽക്കാൻപോലും കഴിയുന്നില്ല.”

അജു മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.

അവൻ ശരീരഭാരം വലതുകാലിലേക്ക് മാറ്റി. ഇടതുകാൽ അല്പം പിന്നിലേക്ക് വച്ചു. വയറിനടുത്ത് പിടിച്ചിരുന്ന ഇടതുകൈകൊണ്ട് കത്തിയുടെ പിടി അനങ്ങാതിരിക്കാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. വലതുകൈ മാത്രമാണ് സ്വതന്ത്രമായിരുന്നത്.

ഒരു കൈ.

ശരീരത്തിൽ തറഞ്ഞ കത്തി.

രക്തസ്രാവം.

ലച്ചുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഭയം.

അതെല്ലാം ഉണ്ടായിട്ടും അവന്റെ നിൽപ്പ് അഖിലിന് പരിചിതമല്ലാത്തതായിരുന്നു.

അവിടെ നിന്നത് ക്ലാസിലെ പഠിപ്പി അജുവല്ല.

കളരിയിൽ വർഷങ്ങളോളം പരിശീലിച്ച ഒരു പോരാളിയായിരുന്നു.

അഖിൽ പതുക്കെ പിന്നോട്ടൊരു ചുവട് വച്ചു.

“ഞാൻ മുന്നറിയിപ്പ് തന്നതാണ്.”

അജു മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.

“ഇപ്പോൾ മാറിനിന്നാൽ നിന്നെ തന്നെ രക്ഷിക്കാം,” അഖിൽ പറഞ്ഞു.

അജുവിന്റെ ചുണ്ടിൽ ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരി തെളിഞ്ഞു.

“എന്നെ കുത്തിയിട്ട് എന്നെ രക്ഷിക്കാമെന്നു പറയുന്ന നിന്റെ ആത്മവിശ്വാസം സമ്മതിക്കണം.”

അഖിലിന്റെ കണ്ണുകൾ ചുരുങ്ങി.

അടുത്ത നിമിഷം അജു ചാടി.