Chapter Title : ചക്രവ്യൂഹം [കത്തനാർ]

ഉയർന്നു.

അജു ശരീരം തിരിച്ചതുകൊണ്ട് കാൽ നേരിട്ട് കത്തിയിൽ തട്ടിയില്ല. എങ്കിലും മുറിവിന്റെ അരികിൽ ശക്തമായ ആഘാതമേറ്റു.

അവന്റെ കണ്ണുകൾ ഇരുണ്ടു.

പിടി വിട്ടു.

അഖിൽ അവനെ തള്ളി.

അജു നിലത്ത് ഒരു മുട്ടുകുത്തി വീണു.

ഇടതുകൈ മണ്ണിൽ പതിച്ചു. അതോടെ കത്തിയെ താങ്ങിയിരുന്ന നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെട്ടു. അതിന്റെ പിടി താഴേക്ക് ചാഞ്ഞു.

ശരീരത്തിനുള്ളിൽ എന്തോ കീറിപ്പോയതുപോലെ തോന്നി.

അവൻ പല്ലുകൾ കടിച്ചു.

നിലവിളിക്കാതിരിക്കാൻ മുഴുവൻ ശക്തിയും ഉപയോഗിച്ചു.

വായിൽനിന്ന് ശ്വാസം മാത്രം പുറത്തേക്ക് പാഞ്ഞു.

“അജൂ!”

ലച്ചുവിന്റെ കരച്ചിലോടുകൂടിയ ശബ്ദം.

അവൾ വീണ്ടും പിടിയിൽനിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ ശ്രമിച്ചു.

അവളെ പിടിച്ചിരുന്ന ഒരാൾ അവളുടെ കൈകൾ കൂടുതൽ മുറുക്കി. മറ്റൊരാൾ ജീപ്പിന്റെ പിൻവാതിൽ തുറന്നു.

അജുവിന്റെ ഹൃദയം വേഗത്തിലായി.

അവൻ എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

ആദ്യ ശ്രമം പരാജയപ്പെട്ടു.

കൈ വഴുതി.

രണ്ടാമത്തെ ശ്രമത്തിൽ വലതുകാൽ മുന്നിൽ ഉറപ്പിച്ചു. തൂണിൽ പിടിച്ച് പതുക്കെ ഉയർന്നു.

അഖിൽ അവനെ നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

മുഖത്ത് ദേഷ്യമില്ല.

അത്ഭുതം മാത്രം.

“നീ എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത്?”

അജു നേരെ നിൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

“അവൾക്കുവേണ്ടി.”

“നിന്റെ ജീവനേക്കാൾ പ്രധാനമാണോ ആ പിഴച്ച പെണ്ണ് ?”

“അതെ.”

മറുപടി ഉടനെയായിരുന്നു.

അഖിലിന്റെ കണ്ണുകൾ മാറി.

അതിൽ അസൂയയാണോ പകയാണോ എന്ന് അജുവിന് മനസ്സിലായില്ല.

“അതാണ് എനിക്ക് നിന്നിൽ ഇഷ്ടമില്ലാത്തത്,” അഖിൽ പറഞ്ഞു.

“എനിക്ക് നിന്റെ ഇഷ്ടം വേണ്ട.”

അജു വീണ്ടും മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.

അഖിൽ ആക്രമിക്കാൻ തയ്യാറായി.

എന്നാൽ അജുവിന്റെ അടുത്ത പ്രഹരം പ്രതീക്ഷിച്ചതിലും വേഗത്തിലായിരുന്നു. അവന്റെ കൈ അഖിലിന്റെ താടിയിൽ പതിച്ചു. അഖിലിന്റെ തല