Chapter Title : ചക്രവ്യൂഹം [കത്തനാർ]

പിന്നോട്ടുപോയി.

അജു രണ്ടാമതും അടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

അഖിൽ കൈ പിടിച്ചു തിരിച്ചു.

അജു ശരീരം അതേ ദിശയിൽ ചുറ്റിച്ച് കൈ ഒടിയുന്നതിൽനിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടു. തുടർന്ന് കാലുകൊണ്ട് അഖിലിന്റെ കണങ്കാലിൽ അടിച്ചു.

അഖിലിന്റെ സന്തുലനം നഷ്ടപ്പെട്ടു.

അവൻ പിന്നോട്ടുവീണു.

അജു അവന്റെ മുകളിലേക്ക് ചാടാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ശരീരം അനുവദിച്ചില്ല. കത്തി വീണ്ടും തടസ്സമായി. അവൻ പാതിവഴിയിൽ നിന്നതോടെ അഖിലിന് മാറിനിൽക്കാൻ സമയം കിട്ടി.

അഖിൽ നിലത്തുകിടന്നുകൊണ്ട് അജുവിന്റെ കാലിൽ ചവിട്ടി.

അജു തെന്നി അടുത്തുള്ള കല്ലിൽ ഇടിച്ചു.

ഇത്തവണ അവൻ വീണില്ല.

അഖിൽ ചാടിയെഴുന്നേറ്റ് കുറച്ചുദൂരം പിന്നോട്ടുമാറി.

രണ്ടുപേരും കിതച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

അജുവിന്റെ അവസ്ഥയാണ് കൂടുതൽ മോശം. രക്തം നഷ്ടപ്പെട്ടതിന്റെ തണുപ്പ് ശരീരത്തിലേക്ക് പടർന്നുതുടങ്ങി. നെറ്റിയിൽ വിയർപ്പുണ്ടെങ്കിലും വിരലുകൾ തണുത്തിരുന്നു. കാഴ്ച ഇടയ്ക്കിടെ തെളിയുകയും മങ്ങുകയും ചെയ്തു.

അഖിൽ ചുണ്ടിലെ രക്തം കൈപ്പത്തിയാൽ തുടച്ചു.

പിന്നെ പെട്ടെന്ന് ചോദിച്ചു:

“നിനക്ക് എന്റെ കഥ അറിയണമെന്നുണ്ടോ?”

അജു അവനെ തുറിച്ചുനോക്കി.

“എന്ത്?”

“എന്തിനാണ് ഞാൻ ഇതെല്ലാം ചെയ്യുന്നതെന്ന്.”

അജു വേദനയ്ക്കിടയിലും ചിരിച്ചു.

“ഞാൻ ഇവിടെ മരണവുമായി പൊരുതുമ്പോൾ നിനക്കൊരു നീണ്ട കഥ പറയണമെന്ന് നിർബന്ധമാണോ?”

അഖിൽ ആ പരിഹാസം ശ്രദ്ധിക്കാത്തതുപോലെ നടിച്ചു.

അവൻ അല്പം പിന്നോട്ടുമാറി.

“നിനക്ക് എന്നെ മനസ്സിലാകണം.”

“അതിന്റെ ആവശ്യമില്ല.”

“ഉണ്ട്.”

“എനിക്ക് ഇപ്പോൾ വേണ്ടത് നീ ലക്ഷ്മിയെ വിടുക എന്നതാണ്.”

“അത് നടക്കില്ല.”

അഖിൽ കുറച്ചുനേരം മിണ്ടാതെ നിന്നു.

പിന്നെ ഏറെ ദൂരെയുള്ള ഒരു കാലത്തെ നോക്കുന്നതുപോലെ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കി.

“എന്റെ കുടുംബം ഒരുകാലത്ത് കേരളത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ബിസിനസ് കുടുംബമായിരുന്നു.”

അജുവിന്റെ കണ്ണുകൾ ലച്ചുവിലായിരുന്നു.

അതേസമയം അവൻ