Chapter Title : ചക്രവ്യൂഹം [കത്തനാർ]

കുറച്ചുനിമിഷം അവൻ സംസാരിച്ചില്ല.

പിന്നെ പറഞ്ഞു:

“അച്ഛൻ തോറ്റു.”

ലച്ചുവിന്റെ മുഖത്തിലെ ഭയം ഇപ്പോൾ മറ്റൊരുവിധത്തിലായിരുന്നു.

അവൾ അഖിലിനെ നോക്കി.

“അതിനു ശേഷം ലയനപ്രമേയം വന്നു,” അഖിൽ പറഞ്ഞു. “കമ്പനിയെ കൃഷ്ണ ഗ്രൂപ്പിനോട് ലയിപ്പിക്കാൻ. പേരുമാറും. നിയന്ത്രണം മാറും. അച്ഛൻ സ്ഥാപിച്ച എല്ലാം മറ്റൊരു സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ചെറിയൊരു വിഭാഗമാകും.”

“കൃഷ്ണ നേരിട്ട് ഇതെല്ലാം ചെയ്തോ?” അജു ചോദിച്ചു.

“അതെ.”

“നിന്റെ അച്ഛനെ തകർക്കാനായിരുന്നോ?”

അഖിൽ തലകുലുക്കി.

“അതാണല്ലോ ഏറ്റവും മോശം ഭാഗം.”

അവൻ ചിരിച്ചു.

“കൃഷ്ണയ്ക്ക് ഇതൊന്നും വ്യക്തിപരമായിരുന്നില്ല.”

ചിരി പെട്ടെന്ന് അവസാനിച്ചു.

“അയാൾക്ക് അത് വെറും ബിസിനസായിരുന്നു.”

നിശ്ശബ്ദത.

“ഒരു കമ്പനി. ഒരു അവസരം. ഒരു ഏറ്റെടുക്കൽ. അക്കൗണ്ട് ബുക്കിലെ ചില അക്കങ്ങൾ.”

അഖിലിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.

“പക്ഷേ അച്ഛന് അത് ജീവിതമായിരുന്നു.”

അവന്റെ ശബ്ദം പൊട്ടി.

“പൂജ്യത്തിൽനിന്ന് ഉണ്ടാക്കിയ ജീവിതം. ഓരോ ഇഷ്ടികയും സ്വന്തം കൈകൊണ്ട് വെച്ചതുപോലെ വളർത്തിയ സ്ഥാപനം. അത് സ്വന്തം കണ്ണിനു മുന്നിൽ മറ്റൊരാൾ എടുത്തുകൊണ്ടുപോയി.”

അഖിൽ നെഞ്ചിൽ കൈവച്ചു.

“ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയാതെ.”

അജു അവനെ ശ്രദ്ധിച്ചു.

ആ നിമിഷം അഖിലിന്റെ ദേഷ്യം അഭിനയമല്ലെന്ന് വ്യക്തമായിരുന്നു.

അതിന്റെ വഴി തെറ്റിയിരിക്കാം.

പക്ഷേ വേദന യഥാർത്ഥമാണ്.

“അന്ന് വൈകുന്നേരം അച്ഛൻ വീട്ടിലെത്തി,” അഖിൽ പറഞ്ഞു.

കാറ്റിന്റെ ശബ്ദം മാത്രം.

“സാധാരണ പോലെ കാർ നിർത്തി. ചെരിപ്പ് പുറത്തുവച്ചു. അമ്മയോട് ചായ ചോദിച്ചു.”

അവന്റെ കണ്ണുകളിൽനിന്ന് ഒരു കണ്ണുനീർത്തുള്ളി താഴേക്ക് ഒഴുകി.

അവൻ അത് തുടച്ചില്ല.

“എന്നെ വിളിച്ചു. പഠനം എങ്ങനെയുണ്ടെന്ന് ചോദിച്ചു. തലയിൽ കൈവച്ചു.”

അഖിൽ ആഴത്തിൽ ശ്വസിച്ചു.

“പിന്നെ മുകളിലെ